Vurwa ze gien skoolmiesters en mestèsse ne mie'e viene vur les te gève ?

We gaan hier niet flauw uit de hoek komen en de meid van pastoor Vlecken haar verhaal laten doen, hoe Pietermenneke de pastoor een hostie van eigen deeg gaf toen zij de geit van de pastoor kwam laten dekken. U hoort als Palenaar dat verhaal trouwens al lang te kennen. Ah, u bent hier ingeweken ? Dan kunt u op paalonline de inburgeringscursus volgen, André Luyten brengt op onze site een reeks cursiefjes over de grootste Palenaar. Hier kon u al een eerste deel beluisteren: http://www.paalonline.be/cms55/dikke-van-pale-2017/dikke-van-pale-cursiefjes/item/3693-pietermenneke en binnenkort volgt ongetwijfeld de historie van de pastoorsmeid en de bokken.
Nee, wij gaan vandaag het historisch bewijsmateriaal leveren dat Pietermenneke en vooral zijn bokken outstanding waren, kilometers in de omtrek begeerd voor hun levenskrachtig DNA. Hoe, u gelooft ons niet ?

Vurwa ter oppe Klietsberg gien wolve wille woene ? 

Koren pikken:

bij het oogsten werd het koren met een haak (de pikhaak) bijgetrokken en met een handzeis (een pik of een zicht) gemaaid ('gepikt').  Dan werden de vers gemaaide korenhalmen samengebonden in een 'geleg'.

op de foto:  Jozef Vanzeir (Tervant), mennekes aan 't opzetten

Marcel Vanzeir herinnert zich nog goed hoe hij als 'biener' zijn vader moest volgen bij het pikken. 

Wij zochten in de Dikke van Pale hoe dat op het veld georganiseerd werd.  Marcel legt uit:

Veldwachter Louis Aerts (1888-1975), den Duk in de volksmond (komt het van het Franse duc, Latijn dux ?) was de oudste  van 16 kinderen in het gezin Aerts-Rubens uit Tervant.  Louis werkte als jonge man in de mijn, eerst in Luik, later in Beringen.  In 1917 werd hij door burgemeester De Quebedo aangesteld tot veldwachter in ons dorp.  Hij was getrouwd met Theresia Vanzeer, woonde aanvankelijk op de Varkensmarkt en later aan de Diestersesteenweg nr 32.

In een artikel dat André Luyten ooit schreef voor Kiosk (nr 14, 1998) lezen we dat de ‘garre’ betrokken raakte in een vechtpartij in een café aan de Klitsberg (nu Klitsbergstraat, aan de wegversmalling).  André situeert het incident rond 1920, de krant leert ons dat het een paar jaar eerder gebeurde.  Feit is dat Louis de steekpartij maar ternauwernood overleefde:

Audities live versie 'DE KLEINE ZEEMEERMIN'

Vurwa ze Marisa Papen trúg no höes gestúi'erd hemme : 

  VURWA ZE POAL OP STELTE VA MICH MEUGE AFSKAFFE !

Burgemeester de Quebedo is bijna een eeuw na zijn overlijden nog altijd een begrip in Paal.  Recent kreeg zijn grafsteen nog een make-over en een ereplaats op ons historisch kerkhofje.  Over hoe deze kolonel en zijn familie in Paal terecht gekomen is, hebben we al eens uitvoerig bericht in een ander artikel:  http://www.paalonline.be/cms55/paal-vroeger/item/2433-burgemeester-de-quebedo.
Nu zijn we (en niet alleen wij ) op zoek naar informatie over een nichtje van hem dat hier na de dood van zijn vrouw verbleef.  Een bijzondere foto uit de schoendoos van één van onze oudste Palenaren:

Vurwa de júng va segeworig ne mie'e in sprookskes gelu'eve

Uit mijn hoofd probeer ik een liedje te verjagen dat in 1906 dat gecomponeerd werd door Paul Lincke en waarvan de titel eigenlijk ‘ Das ist die Berliner Luft ‘ luidt. Louis Davids en Rika Davids zongen het en vervolgens Willy en Willeke Alberti, zij het met een andere titel en tekst, namelijk ‘Een reisje langs de Rijn’. Het liedje vertelt over iemand die een geldprijs in de loterij gewonnen heeft en daarmee vrienden en familie trakteert op een cruisetocht over de Rijn in Duitsland. Gerard Cox en Andre van Duin zongen het ook nog. Adele Bloemendaal liet er een naar het milieu verwijzende satirische tekst op los ‘ Wat drijft er in de Rijn ‘.
Nu je interesse voor deze oorwurm vast gewekt is, wil ik jullie een deel van de melige tekst niet onthouden. Ik houd het bij één couplet en dat gaat als volgt: