Vurwa ós ieste dialetkampañje 'Klapd 'es Böetings'  mislukt ès  

Op school, dat was toen in het gemeentezaaltje, daar was de kleuterklas en het eerste en ik denk ook het tweede studiejaar. Waar nu het monument der gesneuvelden staat was een klein speelpleintje en daar waren tegen het eind van de oorlog voor de kinderen zo kriskras loopgrachten uitgegraven, met een afdakje van stro of zoiets. Ook op de speelplaats van de grote school, de Lagere Jongensschool, was dat het geval. Ik herinner me dat toen ik in het derde studiejaar zat denk ik, er plots een lege brandstoftank van een vliegtuig naar beneden gedwarreld kwam. De andere kinderen waren in paniek, maar ik niet, ik had in Schaffen al echte bommen zien vallen. Die tank is toen in de haag gevallen die tussen de school en de buren stond.

Bij het schaakspel begint altijd diegene die met de witte pionnen speelt. Bij ons in Z.-A. is dit verboden en mag degene die de zwarte pionnen hanteert het eerst beginnen.
Die regel geldt overigens niet alleen in het schaken. Vandaag lees ik in de digitale krant over een klacht vanwege het Black Management Forum, dit is een forum dat in Z.-A. toezicht moet houden opdat lucratieve jobs in handen komen van de zwarte bevolking. Blanken worden overal uitgesloten.
Dit forum richt nu zijn pijlen op het feit dat Nico Bezuidenhout (her)aangesteld is als uitvoerend hoofd (topman) van de lage kosten luchtvaartmaatschappij Mango. De reden ? Hij heeft een blanke huidkleur. 

Tot nu toe werden de ontwikkelingskansen van een plek aangestuurd op basis van een afbakeningsfilosofie.

In het nieuwe “Beleidsplan Ruimte Vlaanderen” wordt alleen nog rekening gehouden met de knooppuntwaarde van een plek.

In 1997 werd reeds het plan opgevat om Beringen op te delen in enerzijds een  “ kleinstedelijk gebied” (Beringen-Centrum en Beringen-Mijn) en anderzijds een  “buitengebied”, het landelijke Beringen (Beverlo, Koersel en Paal).

In het “binnengebied” (Beringen en Beringen-Mijn) moest de bewoning en de handel maximaal gestimuleerd worden en de voorzieningen geconcentreerd.

In het “buitengebied” (de rest) ging de prioriteit naar landbouw, naar groenvoorzieningen en landelijk wonen.

De facto werden deze beleidslijnen niet (helemaal) of met veel vertraging werkelijkheid.

Bij Buiting kermis, 's maandags op de tweede kermisdag,  voetbalde de motorcrossclub van Paal tegen een selectie van motorcrossers op het terrein van Flandria Paal.
We vonden deze foto op seniorennet:  http://blog.seniorennet.be/oudecrossmotoren3/archief.php?ID=1155062
André Luyten staat er zelf op, maar hij probeerde ook de anderen te identificeren:

De bekendste berg van de Buiting was vroeger niet alleen het strijdtoneel en slagveld van kalverliefdes.  Ook de motorcross-sport vond er één van zijn mooiste circuits van het land.  In dit verslag van André Caubergs in HBVL uit 2013 lezen we:  "In 1958 werd AMC Paal opgericht in BLB-verband. Locatie was de bekende Klitsberg. Er werden twee wedstrijden per jaar georganiseerd. De gebroeders Fernand, Jean en Pol Biscop waren de plaatselijke crossers. Zij behaalden meerdere Belgische titels. In 1961 stapte de club over naar de BMB. De Klitsberg werd een klassieker in de motorcross. In 1970 organiseerde AMC Paal een wereldkampioenschap: een GP250cc met liefst 15.000 toeschouwers. Winnaar werd Sylvain Geboers. In 1972 werd andermaal een GP500cc. Dit keer met Joel Robert in de hoofdrol. In 1975 werden nieuwe milieuwetten uitgevaardigd. Het motorcrossterrein op de Klitsberg was gedoemd om te verdwijnen."

De dag dat de oorlog uitgebroken is, is mijn moeder bij mijn grootouders aan de Diestersesteenweg (de onlangs afgebroken ‘villa Peters’) vertrokken, met de kinderwagen, samen met mijn tante, Willy Peters zijn moeder, dat was een dochter van schoenmaker Dillen, tante Maria, ook met de kindervoiture. Mijn kozijn Willy en ik moesten naast de kinderwagen lopen. We waren nog maar in Schaffen, toen Duitse vliegtuigen het vliegveld van Schaffen begonnen te bombarderen. Iets voorbij de ‘Kromme Elleboog’ zijn we allemaal in de gracht gedoken, dat was een lawaai en een geloei, angstaanjagend, achteraf heb ik begrepen dat het Stuka’s moeten geweest zijn. Op het moment dat ze terug omhoog gingen, hoorde je ook de bom vallen. Dan pakten ze hun draai en doken ze weer terug naar beneden.

-Zaterdag 16 september 2023 wordt aan het mijndepot in Waterschei de jaarlijkse herdenking gehouden  van de slachtoffers in de Limburgse mijnen.  Dit jaar staat die herdenking in het teken van de mijnramp in Beringen.  Daarbij gedenken we in  het bijzonder Palenaar  Jozef Claes - Op maandag 21 juni 1943 om 8u40 deed zich in de koolmijn van Beringen in een pijler van de steenkolenlaag “Cavalier Zuid” op een diepte van 789 m een zware gasontploffing voor. De hulpventilator, die voor de goede luchtcirculatie moest zorgen, was uitgevallen. De concentratie van mijngas die daardoor was ontstaan, kwam onverhoeds tot ontsteking. Een steekvlam schoot 40 m doorheen de pijler en verschroeide alles wat ze op haar weg langs het kolenfront tegenkwam. Bij deze ontploffing kwamen 9 mijnwerkers om het leven: 5 Belgen en 4 Russische krijgsgevangenen.  49 mijnwerkers (Belgen, Russen en nog 4 andere nationaliteiten) liepen lichte tot zware verwondingen op.

Aan de andere kant van de wereld lijkt alles anders, maar toch weer niet. Wist je dat als je op het noordelijk halfrond het water uit het bad laat lopen, de kolk naar links draait ? Wel, hier op het zuidelijk halfrond draait hij naar rechts. Maar het bad loopt evenzeer leeg. Soms kijk ik naar België als in een spiegel.

Een paar weken terug waren het ook hier parlementsverkiezingen . Het ANC heeft een massa stemmen verloren, maar is nog altijd in de meerderheid met 52 % . De partijen die aangroeiden zijn anti blanken partijen, met parlementsleden die nog niet tot 10 kunnen tellen .