Met Marc Huybrighs wandelen we mee in de voetsporen van een sprookjesjager:  zo lijkt het alsof je op de Klitsberg elk moment  het hutje van een sprookjesfiguur gaat ontdekken.  De laatste foto is gestolen in de Kamerstraat,  een magisch moment gevangen in de camera van onze dorpsgenoot.  Wij mogen mee genieten van het spel van licht en donkere coulissen:

tekst - foto's

tekst - oude foto's kerk

 OP ONS HISTORISCH KERKHOFJE LIGT DE GRAFSTEEN VAN DE VROEGERE BURGEMEESTER DE QUEBEDO, ZIJN VROUW EN ZIJN OUDERS.
 WE ZIJN NOG OP ZOEK NAAR INFORMATIE OVER EEN NICHTJE VAN DE BURGEMEESTER DAT SAMEN MET HAAR MOEDER JARENLANG  BIJ DE BURGEMEESTER VERBLEEF:
JEANNE DE QUEBEDO.  BEKIJK HIER DE OPROEP,  HET HOE EN HET WAAROM ....

Louis Joseph Leopold De Quebedo,  Spanjool in Paal.

Hoe een houwdegen en man van adel in een Limburgs boerendorp verzeild raakte …

Zijn vader, Joseph-Canut de Quebedo werd  geboren in Salamanca (Spanje)  in 1791 en overleed in Paal in 1870. De Quebedo’s behoorden tot de oude adel van het koninkrijk van León,  hun naam dateert uit de tijd toen de Moren het Spaanse schiereiland probeerden te veroveren.  Deze de Quebedo’s, of Quevedo’s (De Spaanse v wordt op die positie b uitgesproken) hebben trouwens als devies: 

“Yo soy aquel Quevedo el que a los Moros impidio pasasen a donde su Rey los mando;"

(vrij vertaald :  Ik ben die Quevedo die de Moren verhinderde te gaan waarheen hun koning hen bevolen had)

Joseph nam als 16-jarige kadet dienst in het Spaanse leger en was al luitenant toen hij als amper 19-jarige krijgsgevangen genomen werd door de Fransen.  Na een gedwongen inactiviteit van een tweetal jaar  vervoegde hij de rangen van het leger van Napoleon, in het zgn. Spaanse regiment ‘Joseph Napoleon’.  Na omzwervingen en talrijke veldslagen in Europa zou hij in Doornik gevangen genomen zijn.  Nadat zijn regiment in 1813 ontbonden werd, probeerde hij zich in de Nederlanden te vestigen en huwde in Doornik met Thérèse Philippart.   In 1815 nam hij dienst in het Nederlandse leger en in 1830 vervoegt hij het Belgische leger, waar hij de graad van majoor bereikt.

Bogaerts, Constantinus, Josephus  

EEN GROOT PALENAAR,  EEN VURIG LIMBURGS FLAMINGANT

Hij was niet genomineerd in de wedstrijd ”de Grootste Palenaar” 2008, maar hij was wel de persoon waarover in de geschiedenis het meest is geschreven en die een grote invloed heeft gehad op onze samenleving in de Vlaamse ontvoogding. Zijn naam vind je terug in het “Nationaal Biografisch Woordenboek, uitgave 1974. Dit boek wordt bewaard in het Paleis der Academiën te Brussel.

Er is niet alleen veel over hem geschreven maar hij schreef zelf ook veel. Hij was hoogleraar in het Kerkelijk Recht aan de K.U. Leuven, daarna Groot Vicaris-Generaal van de Bisschop van Luik en tenslotte Geheim Kamerheer van Zijne Heiligheid Paus Pius de IX. Hij was ook letterkundige en op 20 oktober 1836 medestichter van het studenten-genootschap “Met Tijd en Vlijt”. Hieruit groeide in 1875 het Davidsfonds.

GEBOREN IN PAAL

Hij werd te Paal geboren op 31 december 1812 om 22 uur ’s avonds in de wijk Geenhout in het landbouwersgezin van Jean Michael Bogaerts en Anna Maria Volders. Zijn doopouders waren Willem Jozef Potters en Maria Catharina Luts. De getuigen bij de geboorteaangifte waren Pieter Mathias Pijpen en Henri Schraepen.

Trio Solista brengt op 1 juli 2017 een nieuwe editie van hun ondertussen zeer gewaardeerd concert in de kerk van Tervant. Roeland Henkens, Paals muzikaal ambassadeur, organiseert dit event al voor de 4e keer op deze locatie. Vorige jaren was er een fantastische opkomst. Achteraf is de zaal De Kring ( naast de kerk) voorzien om gezellig na te praten.

Artiesten van Trio Solista:
Yannick Van de Velde (Internationaal pianist; bekend van de Elisabethwedstrijd)
David Desimpelaere (Contrabassist, aanvoerder in het 'Orchestre della Svizzera Italiana', ex. aanvoerder Brussels Philharmonic)
Roeland Henkens (Trompettist, aanvoerder in de Noorse Opera & Ballet)

Wanneer: 1 Juli, 20u.
Waar: Kerk Tervant (Paal-Beringen)
Inkom: € 15/18, kaarten in voorverkoop verkrijgbaar bij Kallisto (Diestersestwg. 24 Paal)

in samenwerking met het JANDEGRAENFONDS, een vzw die de lijdensweg van leukemiepatiënten wilt verlichten.

Hoog bezoek vorige dinsdag in de klassen van het 6^de leerjaar.  Paalonline kwam bij de leerlingen eens polsen hoe het gesteld was met hun kennis van het dialect.   Waar je 50 jaar geleden nog met de ‘regel’ op de vingers getikt werd als je dialect praatte, zijn de dialectsprekers onder de jongere generaties anno 2017 zo goed als verdwenen. 
Niet dat we verwacht hadden in de klas nog iemand aan te treffen die het Buitings kan spreken (toch wel:  de meester en de juffrouw zelf !),  zelfs het dialect van ons dorp begrijpen bleek ijdele hoop …  Niemand die voor ons een ‘piepel’ kon vangen,  een ‘brag’ was duidelijk een onbekende diersoort en ‘skeut skéite’ was goed voor een gokje in de aard van skateboarden.   

Vroege vogel Marc Huybrighs selecteerde nog een aantal indrukken van de vallei van de Zwarte Beek voor ons.  Het klopt dus wel:  de ochtenstond heeft goud in de mond ! 

De mobilisatie in de zomer van 1914

Vanaf de laatste dag van juli 1914 bracht de regering het leger op “versterkte vredesvoet”. Dat betekende dat de militieklassen van de drie voorgaande jaren 1910 tot en met 1912 massaal naar hun kazernes terug moesten. Dat betekende een vervierdubbeling van de gevechtseenheden. Wat soldaten betreft dan toch. Voor het depot van de 4de legerdivisie was het nu werken geblazen, want deze soldaten moesten allemaal uitgerust en bewapend worden zodat ze klaar waren voor de strijd.

Vooralsnog maakten de soldaten zich weinig zorgen. Ze verwachtten dat ze naar de grens zouden worden gestuurd om daar ostentatief de wacht op te trekken en zodoende te onderstrepen dat België een neutraal land was, waarvan het grondgebied onschendbaar was. Dat was bij de Frans-Duitse oorlog in 1870 ook gebeurd.

In vorige afleveringen wezen we er al op dat het Limburgse/Oostnederfrankische taalgebied tussen de Uerdingerlijn en de Benratherlijn opgedeeld wordt door isoglossen die elk op een bepaalde plaats van de Uerdingerlijn afsplitsen om een eigen verloop te volgen richting taalgrens.  Zo delen deze isoglossen het Limburgse/Oostnederfrankische taalgebied op in grote dialectregio’s met plaatsen die meer taalkundige eigenschappen gemeenschappelijk hebben met elkaar dan met plaatsen buiten de eigen regio.  Op hun beurt worden deze grote dialectregio’s nog eens onderverdeeld in subregio’s.  In de buurt van Paal en Tervant liggen verschillende dialectregio’s.