In deze rubriek brengt dorpsgenoot Martin Vanierschot je regelmatig een portret van bekende of minder bekende mensen met een hart voor Paal. Naast de foto krijg je nog een kort verhaal over de geportretteerde persoon.
Wil je Martin een tip geven voor een markant portret ? Dat kan via
Gert Gommé werkt voor de VRT maar is niet echt een televisiegezicht. Zijn naam verschijnt wel in beeld bij een reportage en zijn stem klinkt vaak uit onze kijkkast. Echt in beeld verschijnen doet hij minder maar het gebeurt natuurlijk wel. Om de stem en de naam extra beeld te geven , is een Paals Portret de uitgelezen mogelijkheid. Het gesprek met Gert Gommé is als het ware een reis rond de wereld want volgens zijn eigen schatting moet hij al in zowat 60 landen geweest zijn. Gert Gommé duwde mij geen micro onder de neus want dit keer was het omgekeerd.
“Al in het eerste leerjaar zei ik tegen mijn juf dat ik drummer wilde worden”, aldus Steven Ribus . Hij is het ook geworden al is drummer een wat beperkende omschrijving van de muzikale capaciteiten die hij beheerst. Percussie is hier het juiste woord op de juiste plaats. Steven Ribus (37) behoort tot het selecte groepje dat zijn jongensdroom zag uitkomen. Steven woont in Koersel maar er is een zeer sterke link, vooral een muzikale, met Paal.
Je komt ze wel vaker tegen, ondernemers die ook in het voetbal actief zijn als clubvoorzitter. Patric Maussen (61) past perfect in dat rijtje. Naast zaakvoerder van Pama Industries is hij ook voorzitter van de fusieclub Paal-Tervant. Misschien doet Pama Industries niet meteen een belletje rinkelen. Maar ik laat een serieuze klok luiden als ik meegeef dat Patric een telg is van Herman Maussen die enkele decennia geleden furore maakte met zijn bedrijf IPB (International Products Benelux) dat zeepproducten verdeelde. Later is Patric in zijn voetsporen gestapt. Naast de zakelijke beslommeringen met Pama Industries is hij nu bezig aan zijn termijn van 4 jaar als eerste voorzitter van fusievoetbalclub Paal-Tervant die pas aan haar haar 2de seizoen bezig is. Daar liggen ook tal van uitdagingen te wachten.
Op bezoek bij oud-onderwijzer ‘Meester’ Dirk Reynders (66) bleek al gauw dat naast het gepassioneerd lesgeven in de jongensschool er nog een tweede belangrijke bladzijde in zijn leven is geschreven. De slotzin is nog niet voor vandaag want zijn inzet binnen het sociale leven van Paal was en is zondermeer meesterlijk te noemen. Daar staat hij niet alleen voor. Opvallend is de twee-eenheid die hij op dat vlak vormt met echtgenote Chris Vanoverstijns. Dat wordt ook getypeerd tijdens het interview. Zoals ze hun activiteiten meestal samen aanpakken, wijkt Chris niet van zijn zijde tijdens de gesprekken. Niet dat ze verbaal veel ruimte krijgt van echtgenoot-spraakwaterval Dirk maar het stel toont duidelijk aan dat ze een schoolvoorbeeld van een sterk echtelijk duo vormen. “We doen alles samen” is hun uitspraak die als een ijzersterke rode daad door hun leven loopt.
Staf Beerten, kunstschilder in Paal, geboren in Beverlo, werd op 1 oktober 2019 begraven in Beverlo.
Zijn goede en trouwe vriend Jos Lemmens sprak in de kerk na de begrafenisplechtigheid een afscheidsrede uit.
Hieronder kan je de tekst ervan lezen:
“Als kleine jongen was Staf misdienaar in deze kerk. Je verwacht dan dat hij een aantal anekdotes over uitgehaald kattenkwaad zou vertellen. Maar neen, hij had het dan over de erg mooie heiligenbeelden, de mooiste uit de omgeving. En die had men om een of andere reden weggehaald en op zolder geplaatst.
Toen al was de kunstenaar in Staf aanwezig.
Hij oefende het beroep uit van schilder-decorateur. Aangemoedigd door Broeder Max en Ludo Laagland volgde hij vanaf 1954 een 4-jarige opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen o.a. bij prof. Jan Wouters, Gustaaf De Bruyne, Carl De Roover en Antoon Marstboom.
Il Mondo, Italiaans voor ‘de wereld’, is de naam van de horecazaak in hartje Paal die al 16 jaar uitgebaat wordt door Nikkie De Maggio. Zijn wereld is de brasserie waar hij en zijn medewerkers het beste van zichzelf geven om de klanten te verwennen. Genieten van drinks en een lekkere menukaart in een gezellig interieur en tuinterras zijn de pijlers waarop de wereld van Il Mondo draait. De naam is trouwens een idee van zijn zus Dana. Wie er nog geen bezoek bracht, moet beslist eens gaan ontdekken welke culinaire geheimen er achter de gevel van het statige herenhuis in de Heldenlaan verborgen zitten. Wij namen een kijkje, plukten uitbater Nikkie De Maggio weg achter de toog en vonden een gezellig hoekje waar de praatstoel een plaatsje vond.
Een klein maar erg gevarieerd oefenparcours naast de ouderlijke woning, verraadt waar veldrijder Arne Baers (17) in de Driesstraat woont. De zoon van Dirk Baers en Ils Camps begint aan zijn tweede seizoen bij de junioren. Zoals iedere veldrijder reed hij de afgelopen maanden regelmatig wegwedstrijden maar zijn voorkeur gaat toch naar het veld. “Van de weg overschakelen naar het veld is moeilijk, van het veld naar de weg is eenvoudiger”, luidt de deskundige uitleg van Arne. Volgend jaar wordt hij belofte en dus komen de belangrijke jaren er aan die zullen bepalen of Jarne Baers ooit profwaardig zal zijn. Aan motivatie en begeleiding geen gebrek. Hij heeft nog een contract tot eind 2020 bij het team Callant Doltcini CT waar hij met wijze veldritraad wordt bijgestaan door oud-wereldkampioen Mario De Clerck en diens zoon Angelo.
Bescheiden maar toch opvallend aanwezig als een belangrijke schakel in het sociale leven van Tervant, zo kan men het best omschrijven wat André Celen samen met echtgenote Suzanne Reynders altijd betekend heeft voor deze Paalse parochie. André (70) is nu in de fase van zijn leven gekomen dat hij het wat rustiger aan wil doen en stilaan afscheid neemt van tal van functies. Helemaal zullen hij en zijn eega niet verdwijnen uit het Tervantse straatbeeld want er blijven nog altijd taken uit te voeren ten dienste van de parochiale gemeenschap. Waar André en Suzanne samen met vele anderen aan gebouwd hebben, dat kunnen ze niet zo maar achterlaten. Tervant zit in hun hart.
Beroepshalve was Magda Frederix vanaf 1965 betrokken bij de start en uitbouw van de dienstverlening van het Wit Gele Kruis in West-Limburg. Ze mag gerust als één van de pioniers beschouwd worden. Naast haar beroepsbezigheden was en is Magda actief als vrijwilligster in diverse verenigingen en instellingen . Haar hele leven heeft in het teken gestaan van de medemens die ze op allerlei fronten wilde bijstaan. Tot op vandaag , Magda is 77, is ze nog actief om een helpende hand uit te steken en blijft ze een vrouw met het hart op de juiste plaats.
In november wordt hij 50. Frank Corvers heeft dus al vele levenskilometers op de teller staan. Als oud-wielerprof heeft hij ook al ontelbare fietskilometers afgelegd. Lokale wielerliefhebbers zullen zijn wielerleven nooit vergeten. Maar na de koers begon een ander leven en zette hij het familiebedrijf verder. Begin 2003 kwam er een einde aan het kilometervreten als renner . Samen met echtgenote Sofie De Coster is hij nu zaakvoerder van Corvers Asfalt BVBA. De firma is gespecialiseerd in het leggen van klinkers en asfalt en de daar bij horende grondwerken.
De voorbije weken was prof. dr. Ann Smeets te zien in het Vier-programma ‘Topdokters’. Zij is afkomstig uit Paal. Als dochter van tandarts Fernand Smeets en huisarts Lieve Van Goubergen viel de bekende appel op medisch vlak niet ver van de boom. Zij is ook de zus van tandarts Jo Smeets die samen met echtgenote Sabine Vermeir zijn praktijk heeft in de Stijn Streuvelsstraat in Paal. Op het vlak van wonen rolde die appel dan weer een flink stuk verder want Ann woont met haar man en 3 kinderen in Roeselare. Werken doet ze in het UZ Gasthuisberg in Leuven waar ze in het Borstcentrum als borstchirurge vrouwen met borstkanker op de weg naar genezing tracht te helpen. Zelf kreeg ze in 2016 ook de diagnose van borstkanker en moest ze behandeld worden. Na 3 maanden was ze terug aan het werk.
Hij mag dan wat hardhorig zijn, babbelen kan War Ackx (bijna 93) nog altijd als de beste leerling van de klas. In die klas heeft hij zijn hele leven gestaan als onderwijzer in de jongensschool van Paal. Zijn loopbaan sloot hij af als hoofdonderwijzer , ook wel directeur genoemd. Als is hij wat minder goed te been, met zijn onafscheidelijke wandelstok zie je hem nog regelmatig in het straatbeeld van Paal-centrum opduiken. Hier en daar een praatje slaan is er dan onvermijdelijk bij want War Ackx kent Paal en zijn oudere inwoners zeer goed. Bovendien kennen vele mannen hem als hun oude meester. Door zijn gehoorprobleem verliep het gesprek wat moeizaam maar toch bleef het de hele tijd boeiend. Echtgenote Marie-Louise Vanderheyden hielp soms een woordje en dat was mooi meegenomen. “Wij klappen nog echt Buitings” zei War. Een mooiere openingszin bestaat niet.
De geschiedenis van de Paalse harmonie Hoop in de toekomst begint in 1870. In dit bijna anderhalve eeuw durend verhaal neemt Maurice Briers (90) een bijzondere plaats in. Hij was meer dan 34 jaar dirigent wat hem tot een legendarische figuur maakt binnen de harmonie. Tal van hoogtepunten kruidden zijn dirigeerperiode. Maurice heeft ook alles netjes bijgehouden. In twee grote albums heeft hij nauwgezet en chronologisch alles geklasseerd waardoor het lezen van de historiek van de harmonie een verhelderende en leuke bezigheid is. Het dirigeerstokje heeft Maurice Briers al in 1989 terzijde gelegd maar babbelen doet hij even vlot zoals hij destijds zijn muzikale kennis overbracht op zijn muzikanten en zo ‘zijn’ harmonie op een hoog niveau tilde.
In al haar bescheidenheid zal An Vanzeir niet graag lezen dat ik haar de belangrijkste vrouw binnen het parochieleven van Tervant noem. Die bescheidenheid siert haar enorm maar niemand kan er om heen dat ze toch wel cruciale taken voor haar rekening neemt. Ze is voorzitter van de kerkfabriek, koster en lid van parochiale federaties. Tussendoor draagt ze nog haar steentje bij in de werking van enkele Tervantse verenigingen. An Vanzeir is goedlachs maar zegt wel degelijk waar het op staat als het nodig is. Om het in kerkelijke termen te zeggen :”Ondergetekende zette An in de biechtstoel met een boeiend gesprek als gevolg.”
Etienne Bervoets is een belangrijk lid van de taalcommissie van Paalonline. Die houdt zich bezig met het verzamelen en bundelen van het Paals dialect. Het interview heeft ondergetekende met Etienne in het dialect gedaan maar het neerschrijven is toch maar in het AN gebeurd. Niet dat we bang waren dat niemand er iets van zou begrijpen maar omdat het erg moeilijk is om in het dialect te schrijven. Dat weet Etienne Bervoets maar al te goed als eindredacteur van ‘De Dikke van Pale’ waar wijlen Maurice Diepvens meer dan intens aan werkte. Etienne (64) is een bezig baasje want hij maakt ook deel uit van de historische werkgroep van Paalonline, doet aan biologisch tuinieren en is imker. Het mag duidelijk zijn dat hij vele interesses heeft.
Al van kindsbeen af was Gerry Dirix (42) gepakt door de muzikale microbe. Hij specialiseerde zich in het bespelen van kerkorgels en is nu in tal van Limburgse parochies een drukbezet en veelgevraagd organist. Muzikanten met een dergelijke opleiding zijn dun gezaaid en dus mag Gerry dikwijls aan een kerkorgel plaatsnemen om erediensten op te luisteren tot zelfs in Nederland toe. Gerry Dirix is nog om een andere reden een buitenbeentje. Hij rijdt rond met een Opel Astra met bouwjaar 1997 die nu bijna 900.000 km op de teller heeft staan. Gerry wil de kaap van 1 miljoen km ronden.
In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen koos Martin Vanierschot iemand aan het woord te laten die in de lokale politiek actief was. Martin liet zijn oog vallen op Tony Lemmens(70). Tony werd in 1970 als student op 22-jarige leeftijd verkozen om te zetelen in de gemeenteraad van Paal. Als jongste schepen ooit zou hij in die laatste Paalse legislatuur voor de fusie mee aan de basis liggen van tal van beslissingen die de toekomst van Paal mee bepaald hebben. Dat de politieke appel niet ver van de boom valt, bewijst het feit dat zoon Tijs al bijna 6 jaar gemeenteraadslid is en de komende verkiezingen op de lijst Voluit zal staan. Beroepshalve kende Tony Lemmens ook een schitterende loopbaan met tal van belangrijke functies.
Zijn sterrenbeeld is niet boogschutter maar leeuw. Het eerste was logischer geweest, als boogschutter bij de Sint-Jansgilde, maar het tweede misstaat ook niet voor Jef Vanmeert die zich als een leeuw al jarenlang vastbijt in de werking van tal van Paalse verenigingen. Zoals het in een goed huwelijk gaat, staat echtgenote Maria Demulder aan zijn zijde als er moet gewerkt worden binnen het sociale weefsel van dorpsgemeenschap Paal. Daaruit blijkt dat Jef veel meer is dan enkel boogschutter bij de gilde. Dat geldt evenzeer voor Maria.
Het is puur toeval maar net als vorige maand schetsen we een Paals Portret van een ingeweken Palenaar die opgroeide in Zonhoven. Ik ging op bezoek bij Godfried Hulsmans die al sinds 1995 voorzitter is van KWB Paal. Vele verenigingen kampen met hetzelfde probleem. Het aantrekken van nieuwe en jonge vrijwilligers is moeilijk. Ook KWB Paal wordt al geruime tijd geconfronteerd met dit gegeven. “We sterven stilaan uit”, zegt Godfried Hulsmans. Dat klinkt dramatisch en misschien wat overdreven maar het geeft wel de precaire situatie aan waarin KWB Paal zich bevindt.
Zonhovenaar Kris Asnong (43) volgde het pad van de liefde en kwam zo in Paal terecht. Hij huwde Ann Reyckers, dochter van Romain Reyckers en Rita Daniels. Het gezin telt met Jana (15) en Jelle (12) twee kinderen. Sinds 2015 is Kris voorzitter van Tennis Paal en dat is met zijn ruim 700 leden één van de grootste sportclubs van Beringen. Dat vergt heel wat organisatie en structuur om alles in goede tennisbanen te leiden. Het organigram van TC Paal bestaat uit 5 bestuursleden, 7 werkgroepen en tal van vrijwilligers die ieder op hun terrein actief zijn. “Die periode van vernieuwing was al begonnen toen ik voorzitter werd”, zegt Kris Asnong, “ik heb die beleidslijn verdergezet. We vormen een goed team.” De club viert dit jaar haar 50-jarig bestaan.
Tijdens de recente sportkampioenenhulde van de stad Beringen werd Jos Dierickx verkozen tot sportvrijwilliger van het jaar 2017. Op het eerste zicht wellicht voor velen een verrassing maar voor wie zijn activiteitenlijst onder ogen neemt, zal de verrassing snel plaats maken voor bewondering. Jos Dierickx kreeg de trofee voor zijn verdiensten bij turnclub Palfit en zijn inzet als dansleraar, samen met partner Elly, bij de seniorendansclubs De Teddybeertjes en De Zandloper.
