14 mei 1940, de bevolking van Paal is massaal op de vlucht naar het oosten en het veilige Zuiden van Frankrijk. In Okselaar komt de familie Kimpen, net zoals Jeanne uit Brelaar, in een artilleriebombardement terecht. Vader en moeder Kimpen komen samen met vier van hun vijf kinderen om. Paalonline bracht in het verleden al het uitgebreide verhaal van deze tragedie: https://www.paalonline.be/cms55/paal-vroeger/paal-in-wo-2/item/4238-paal-in-wo2-het-drama-van-de-familie-kimpen-deel-1.
De maand mei begint lieflijk voor Jeanne Peremans: ze beschrijft de terugkeer van de zwaluwen en de Mariaverering in deze maand, maar ook haar familie ontsnapt niet aan het oorlogsgeweld. Tot 3 keer toe slaat de familie in de eerste oorlogsdagen op de vlucht, de derde keer tot in Zottegem, waar ze door de Duitsers voorbijgestoken worden zodat een terugkeer naar Paal voor de hand lag.

Juni 1940. De oorlog verschuift zich naar de kust, in Paal zijn de gevluchte boeren weer thuis en ze nemen hun gewone werk weer op. Het gras staat hoog in het broek, er moet gehooid worden:
maaien, hooi keren, heukelen, oppers opzetten, het hooi binnenhalen. Zonder maaimachines en tractoren. Handenarbeid onder de blakende zon. Het hooi tasten in de hooischuur, het wintervoedsel voor het vee.
Jeanne denkt ook aan de krijgsgevangen soldaten. Twee jaar geleden startten we de reeks opstellen bij het begin van de zomervakantie, einde juli 1940. Daar zijn we nu weer aanbeland. De opstellenreeks is rond: 2 schooljaren, van 1939 tot 1941. Nog een aantal losse opstellen en dan nemen we afscheid van de schooltijd van Jeanne Peremans, dan wordt het tijd voor iemand anders. Dank je wel Jeanne, voor jouw medewerking aan paalonline.