Een opvallend element in de regio is de stuwdam “Sperre Paal”, onderdeel van de waterkrachtcentrale Bodendorf-Paal. Hier komen verschillende bergstromen samen, waaronder de Paalbach. Via een ingenieus systeem van ondergrondse tunnels wordt ook water van nabijgelegen beken naar het reservoir geleid om energie op te wekken. Het water stroomt daarna verder richting de rivier de Mur.

Bij de stuwdam van het reservoir (Sperre Paal), dat onderdeel is van de waterkrachtcentrale Kraftwerk Bodendorf-Paal, komen de volgende stromen samen:
• De Paalbach: Dit is het belangrijkste bergriviertje (Bach) dat rechtstreeks in het stuwmeer stroomt en waarnaar de stuwdam (Sperre Paal) vernoemd is.
• De Turrachbach en de Minibach: Via een kilometerslang ondergronds stollensysteem (een Beileitung) wordt het water van deze twee nabijgelegen bergrivieren kunstmatig naar het stuwmeer in de Paal geleid om extra energie op te wekken.
Het verzamelde water uit dit reservoir wordt vervolgens via een druktunnel naar de centrale in Bodendorf getransporteerd, waar het uiteindelijk uitstroomt in de grotere hoofdrivier de Mur .
Het reservoir vormt dus de centrale verzamelplek voor de Paalbach, Turrachbach en Minibach

Sint-Barbara als beschermheilige

Bij de stuwdam en de waterkrachtinstallaties speelt Sint-Barbara een symbolische rol. Zij is traditioneel de beschermheilige van mijnwerkers en tunnelbouwers — een logische keuze gezien de vele ondergrondse werken die nodig waren voor dit project.

In Oostenrijk is het gebruikelijk om bij tunnelbouw een beeld van haar te plaatsen en haar jaarlijks te herdenken op 4 december. Een mooi detail: ook het Belgische Paal viert Sint-Barbara als patroonheilige van onze mijnwerkers.

Terug via Werfen

Voor de terugreis kozen we een andere route via de A10, met een tussenstop in Werfen. Deze plek is bekend als filmlocatie van The Sound of Music. Na een stevige klim bereik je de alpenweide waar het iconische “The Hills Are Alive” werd opgenomen. Even later herken je ook de locatie van “Do-Re-Mi”, gezongen tijdens een uitstapje met de kinderen.

Een dag vol indrukken

Na een dag van zo’n 338 kilometer keerden we moe maar voldaan terug. Het was een reis vol verrassingen, mooie natuur en een bijzondere link tussen twee dorpen met dezelfde naam.

Dag 2 – Salzburg – Mondsee – Hallstatt – Adelaarsnest – Königssee

Wij kiezen onderweg liefst voor de kleinere wegen in plaats van de grote banen. Gewoon omdat je zo meer ziet en af en toe iets onverwachts tegenkomt.

Een eerste korte tussenstop bracht ons in Mariapfarr, in de Lungau (SalzburgerLand). Dit dorp is de historische geboorteplaats van de tekst van Stille Nacht. Joseph Mohr schreef hier in 1816 het gedicht, waarna Franz Xaver Gruber er twee jaar later de muziek bij componeerde.

Daarna reden we verder naar Mondsee. Hier vind je de Basilika St. Michael, bekend van de iconische bruiloftsscène uit The Sound of Music (1965). Leuk om even gezien te hebben, en dan… tuut tuut, weer verder!

Volgende halte: Hallstatt.

Een wereldberoemd en bijzonder schilderachtig dorpje, prachtig gelegen tussen de steile wanden van het Dachsteingebied en de spiegelgladde Hallstätter See. Met minder dan 1000 inwoners en een plaats op de UNESCO-werelderfgoedlijst is dit zonder twijfel één van de meest gefotografeerde plekken ter wereld.

En ja hoor, dat merk je ook meteen. Wij (ons Renata en ik) moesten er toch een beetje om lachen: massa’s toeristen – vooral Chinezen – die werkelijk van alles foto’s nemen. Maar eerlijk is eerlijk: het is er ook gewoon prachtig.
Leuk weetje voor de jongere generatie: Hallstatt diende zelfs als inspiratie voor Arendelle uit de film Frozen.

Je vindt er ook de oudste zoutmijn van Europa, waar Sint-Barbara nog steeds wordt gevierd. Die hebben we deze keer overgeslagen wegens tijdgebrek.

Opvallend detail: er staan zelfs huizen boven een bergrivier gebouwd. Moet daar toch wat vochtig zijn binnen, zou je denken…

Terug de auto in en richting Königssee, onderweg opnieuw langs het Adelaarsnest (foto’s had je al gezien).
In Schönau am Königssee aangekomen, moet je gewoon een parkeerplaats zoeken. Verder rijden met de auto is er niet mogelijk.

Het eerste gebouw dat je tegenkomt is het oude station, dat nu dienstdoet als museum van Romy Schneider, bekend van de Sisi-films. Ze bracht hier een deel van haar jeugd door.

Daarna verder naar de aanlegsteiger om de boot te nemen – net op tijd voor de laatste afvaart. Tijdens de boottocht stopt de schipper halverwege om op een flügelhorn of trompet te spelen. De steile rotswanden zorgen voor een loepzuivere echo. Echt indrukwekkend.

Leuk detail: op de Königssee varen al sinds 1909 uitsluitend stille, elektrische boten om de natuur te beschermen. Best vooruitstrevend eigenlijk.

We voeren verder naar St. Bartholomä, herkenbaar aan zijn unieke barokke architectuur en volledig geïsoleerde ligging aan de voet van een gigantische bergwand. De kerk ligt op het schiereiland Hirschau en is enkel bereikbaar per boot of via een lange, zware bergtocht.

Hier zijn we even afgestapt om rustig rond te wandelen. Je kan ook nog verder varen tot de Obersee, een kleiner en idyllisch meer dat je via een korte wandeling vanaf Salet bereikt.

Aan de aanlegplaats ontdekten we nog enkele mooie details en verhalen:

Een kunstwerk dat symbool staat voor de wilde fauna van het Nationaal Park Berchtesgaden, waaronder de Euraziatische lynx die stilaan terugkeert.
Een eerbetoon aan de vroegere dragers (Kraxnträger), die vroeger goederen zoals melk en kaas over de bergen moesten vervoeren.
De legende van de “Jungfrau”: een herbergierster die volgens een Beierse sage versteende omdat ze een vermoeide drager geen melk wilde geven.
Beelden van steenbokken, symbool voor het park. Deze dieren waren ooit uitgestorven in de regio, maar werden succesvol opnieuw geïntroduceerd vanaf de jaren ’30.

Na een kleine anderhalf uur rondkijken en genieten, zat ook dit deel van de dag erop.

En zo kwam dag 2 tot een einde.
Tijd voor een goeie schnitzel… en daarna ons bedje opzoeken.