Kant

   Kant  vk. 'Kènteke'  -  Enerzijds heeft hij gelijk, anderzijds niet:  ' An iene kant het 'm gelèèk, mer an den anere kant néi.'     ;  
hij zag geen uitweg meer:  'Hè kost giene kant op'.    ;  Ik heb een mooie kanten onderlegger onder die fotokader gelegd:  'Ich hem ö skoe'e kenteke ónner die'e fotokader geleed.'