Dère

   Durven  ( vervoeging:  ich dèèr, dorst, hem gedèèrd) -  Gooi eens als je durft:  'Dèèrd'es goei'e !! '    ; Je moet maar durven:  'Ge mót mer dère ! '    ;  Ik had nooit gedacht dat hij dat zou durven, achteraf zwegen we erover:  'Ich ha noe'et gedacht dattem da zo dère, ternoa zwege we dereuver.'