Begoai'e
| Term | Definitie |
|---|---|
| Begoai'e | 1. Bevuilen 2. Het bont maken, zichzelf toetakelen ('zèn ège ...' ) - 'Hij heeft het nogal smerig gemaakt: hè hettet nogal begoaid ' ; 's Vrijdags kon hij zich op cafébezoek (bij Emma van Houben) nogal bedrinken: ' 's Vrèèdags kost 'm zèn ège nogal begoai'e as 'm nó Emma va Haive gewiest war' |
