Wereldberoemd in heel Diest sinds hij de functie van stadsdichter kreeg toevertrouwd, is Rik in Paal echter een nobele onbekende. Zelf ziet hij zichzelf overigens als een niet te integreren Limburger…
Want al woont Rik sinds 1995 in de Deurnestraat in Paal, hij blijft zich toch vooral een burger voelen van de stad waar hij in 1943 geboren werd. Zoals hij zelf zegt: als “fiere nazaat” van een familie die onlosmakelijk met Diest verbonden is.
Hij noemt het dan ook schamper een troost te weten dat hij in Paal, dicht tegen de Winterbeek, de facto maar amper 700 meter van de grens met “zijn stad” woont.
Rik studeerde in Diest aan het Sint Jan Berchmanscollege en aan “den Athenée”. Hij doorliep er de klassieke humaniora: Grieks-Latijns.
Van 1958 tot 1961 maakte hij zijn humaniora af aan de Koninklijke Cadettenschool van Lier en van 1961 tot 1965 studeerde hij aan de Koninklijke Militaire School waar hij tot onderluitenant licentiaat sociale en militaire wetenschappen promoveerde.
Aansluitend bouwde hij een gevarieerde en ambulante militaire loopbaan uit waarbij hij vele jaren lang achtereenvolgens verantwoordelijk was voor de begroting en de financiën van het Leger, de Rijkswacht en uiteindelijk de Federale Politie.
In 2005 werd Rik gepensioneerd als kolonel militair administrateur.
Het is natuurlijk niet te vatten dat zo een ijzervreter iets zou kunnen betekenen voor de schone letteren.
Het kan dus niet anders: ofwel is Rik een atypische schrijver-dichter ofwel is hij een atypisch militair.
Gok maar gerust op het laatste!
Nadat hij twee avondvullende cabaretprogramma’s had geschreven (“Proficiat Mevrouw Hitler, het is een jongen”in 1993 en “Blessuretijd” in 2010) werd hij van 2012 tot 2015 de vierde stadsdichter van Diest.
In die functie schreef hij 24 stadsgedichten, 3 stadscursiefjes en 1 stadssprookje.
Zijn activiteiten als “werkman van ’t stad” werden bij zijn afscheid in een bundel samengebracht en te koop aangeboden.
Paalonline wil Rik Tulkens op onze website ruimte geven om zijn kunstzinnig schrijverstalent ook in Paal te etaleren.
Wie weet lukken we er nog in om hem toch nog te integreren in ons gastvrij dorp!
