Staf Beerten werd geboren in Beverlo op 8 juni 1930. Hij kende er een onbekommerde jeugd en als tiener beleefde hij zelfs plezier aan de oorlogsjaren. Soldaten en overscherende vliegtuigen: het was voor een jonge schavuit allemaal even spannend.
Pa, ook gekend als Fons van Tijs, was metser, kweekte dennenbomen en had een lapje grond met een paar koeien, een varken en groenten voor eigen gebruik. Zo overleefde de familie de oorlogsjaren.
Staf ging na de oorlog werken als huisschilder. Het woord schilder is gevallen. Staf wou een echte schilder worden, een kunstenaar. Maar dat was uiteraard niet evident in die tijd. Zijn passie van kunst werd in 1954 zo sterk dat hij Beverlo achter zich liet en naar Antwerpen trok om te gaan studeren aan de Koninklijke Academie voor Kunsten. Hij moest daar in eigen onderhoud voorzien. Voormiddag volgde hij schilderles, namiddag ging hij werken om zijn kot en kost te betalen, ’s avond was er dan nog tekenles.
Staf was in die tijd bevriend met de kunstenaars Broeder Max uit Tessenderlo en Ludo Laagland uit Paal. Zij stimuleerden hem in zijn kunstenaarsschap. Ludo Laagland werd bovendien zijn beste vriend. De twee vrijgezellen beleefden einde jaren ’50 en begin jaren ’60 een geweldige tijd samen. Staf ging met Ludo mee als die portretten schilderde. En samen gingen ze dikwijls op studiereis. In ’58 naar Griekenland en een jaar later naar Turkije. Zij waren toen de enige toeristen! Staf leefde ook een half jaar in Frankrijk waar hij werkte als wegenbouwer. Zijn vrije uren besteedde hij aan schilderen. Zijn dagen in “La douce France” beschouwt hij als de mooiste van zijn leven.
Het was een leerrijke maar ook een plezante tijd. Maar alle mooie liedjes duren niet lang en Ludo en Staf werden verliefd en verloofd. Staf trouwde in 1965 met Lucia Corthouts, een onderwijzeres uit Beringen. Staf werd ook verliefd op een stukje Paal. Tijdens een van zijn tochten op zoek naar een mooi landschap kwam hij in de Wisselstraat terecht en zag er een prachtig lapje grond met een schitterend uitzicht. Hij zocht meteen de eigenaar op en enkele weken later was de koop beklonken.
Ondertussen was Staf kunstschilder van beroep. Het was in het begin niet altijd even gemakkelijk om te overleven maar gelukkig kon hij rekenen op de volledige steun van zijn echtgenote. Zijn eerste tentoonstelling was in de galerie Albert in Hasselt en hij verkocht er toen voor 22.000 frank aan werken. Goed genoeg om een auto te kopen! Staf werd als landschapschilder een bekendheid. Zijn typische landschappen met een rode gloed sieren menig huiskamer in Vlaanderen. Staf werd ook lid van verschillende kunstkringen en gaf ook les. Zo stond hij als leraar mee aan de wieg van de huidige Kunstacademie van Heusden-Zolder. Staf heeft zijn hele carrière met veel passie geschilderd en geëxposeerd. Staf heeft ook een grote passie voor klassieke muziek. Hij componeert graag en speelt nog regelmatig op orgel of synthesizer.
Een tijdje terug kreeg Staf een dipje en had hij genoeg van landschapsschilderijen. Gelukkig vond hij na enkele maanden terug de nodige inspiratie en nu werkt hij met hart en ziel aan nieuwe schilderijen. Geen landschappen meer maar ‘mennekes’. Allerlei mensen in heldere kleuren die hem terugbrengen naar zijn jeugdjaren in Beverlo. Zijn werken hebben als titel de namen van de mensen die hij vroeger kende. Staf schildert nu opnieuw met passie en liefde en zijn ‘mennekes’ geven hem als het ware een tweede leven.
Staf wordt binnenkort 80 en dat wordt gevierd met een boek en een tentoonstelling. Het is het zowat het orgelpunt, het hoogtepunt van zijn carrière. Het boek ‘80’ is een mooi naslagwerk met oud werk en vooral nieuw werk. De retrospectieve tentoonstelling is te zien van 12 november tot 12 december 2010 in het Casino van Beringen.