SPAANSE GRIEP
In het najaar van 1918 werd de vreugde van de wapenstilstand overschaduwd door een ramp die in Europa alleen al niet minder dan twintig miljoen slachtoffers zou eisen: de Spaanse griep. Wereldwijd zou deze pandemie 50 miljoen mensenlevens kosten.
Het was geleden van de pestuitbraken vanaf de 14de eeuw dat een ziekte de mensheid nog zo brutaal overviel, nooit was het gebruik van het begrip epidemie” relevanter. Nochtans had men het kunnen zien aankomen. Vier jaar onderdrukking, stress, ongemak en ontbering hadden de soldaten en ook de bevolking verzwakt, zodat ze gevoelig waren voor allerlei kwalen en de medische wereld had geen antwoord.
Daardoor kreeg deze griep vrij spel. Paal moest ook zijn deel van de ellende verwerken. Op twee maanden tijd vielen er 41 sterfgevallen te noteren. Het luiden van de doodsklok was een dagelijkse bezigheid. Een uitgebreid en interessant artikel over de Spaanse griep vind je op het historischnieuwsblad.nl
VLUCHTELINGEN
Toen in 1917 de Duitse bezetter de burgerbevolking van West-Vlaanderen haar woningen deed ontruimen, kwam een honderdtal zijn toevlucht zoeken in Paal, meestal uit de streek van Wervik.
De eersten kwamen aan in de zomer van 1917. Ze vonden een onderkomen bij plaatselijke inwoners. In september kwamen ook vluchtelingen uit Frankrijk naar hier afgezakt, die werden ondergebracht in de meisjesschool. Ze werden opgevangen door het Comité, dat zorgde voor eten, drinken en slaapgelegenheid. Verscheidene vluchtelingen trokken nog door naar Nederland. Ook onder deze vluchtelingen hield de Spaanse griep lelijk huis. De vluchtelingen kregen hun deel van die griepmiserie te verwerken. We vinden slachtoffers van Valenciennes, Lécluse, Fressain, Condé sur Escaut, Douai, en ook talrijke slachtoffers van Paal, jong en oud. Na de oorlog zijn bijna alle vluchtelingen terug naar hun streek geëvacueerd. Toch zijn er enige blijven plakken. Odile Cuvelier, uit Wervik, was verliefd geworden op Alfons Vanhove, maar daar gaan we een positief verhaal over schrijven. Er zijn met andere woorden ook Palenaren die hun huidige leven te danken hebben aan deze vluchtelingenstromen. (naar de notitites van A. Luyten)
