Deze ceremonie, heel bescheiden gestart, groeide uit tot een opmerkelijke plechtigheid in het dorpsleven en vond jaarlijks plaats. Enkel tijdens WO2 werd deze plechtigheid verboden, na de oorlog werden ook de gesneuvelden van deze oorlog toegevoegd op de gedenksteen.
Op 11 november trokken de oud-strijders hun beste pak aan en werden de militaire eretekens opgestoken. Deze viering groeide uit tot een echte feestdag.
Om 10u werden ze verwacht in de parochiekerk voor een plechtige dankmis. Dan trok een stoet met de oud-strijders naar de gedenksteen. De schoolkinderen met het onderwijzend personeel opende de stoet, dan de harmonie “Hoop in de Toekomst”, gevolgd door de oud-strijders met hun echtgenotes en de wereldlijke en geestelijke overheden. De twee veldwachters, Louis Aerts en Louis Reynders in vol ornaat, sloten de rij.
In die beginperiode werden aan het monument bloemstukken neergelegd door de voorzitter van N.S.B. Paal, Jef Bosmans, door de burgemeester van Paal, Leopold Convents en de voorzitter van de harmonie, Fil Kenens, waarna het Belgisch volkslied weerklonk.
Sinds 1938, bij de opening van het nieuwe kerkhof in de St.-Jansstraat, trok de stoet naar de begraafplaats, waar hetzelfde scenario plaatsvond. Daar hadden de gesneuvelde of overleden oud-strijders hun ererustplaats en een uniforme grafsteen. Vervolgens trok de harmonie naar één van de steunende cafés, waar de muzikanten enige pintjes gratis mochten drinken. Achteraf is er nog de receptie op het gemeentehuis bijgekomen, waar ook een paar gelegenheidstoespraken

gehouden werden. ’s Avonds konden de oud-strijders in de parochiezaal aanschuiven aan een feestmaal voor de oud-strijders met hun echtgenotes, in gezelschap van de geestelijken en burgemeester en gemeentebestuur. Uiteraard bood de feesttafel ook de gelegenheid om uitvoerig bij te praten over hun belevenissen in WO1. Elk had zijn eigen verhaal over het leven in de loopgraven, de ontberingen, de gure weersomstandigheden, de modder en de ratten, de verwondingen enz.
Het waren vieringen om nooit te vergeten, maar ook de overlevenden van de Groote Oorlog werden ouder en verlieten ons één voor één. In 1988 waren ze nog met drie: Jef Carremans, Jozef Huybrechts en Vinus Keusters. De veteranen van WO2 namen hun taak over, maar ook zij zijn ons ondertussen ontvallen. Nu houden de nog actieve militairen deze vieringen in ere. Sinds 1990 is ook de schooljeugd en het onderwijzend personeel niet meer van de partij op deze vaderlandslievende plechtigheid.
Bij de gemeentefusie van 1977 nam de stad Beringen de viering over, nu wordt er om beurt in de deelgemeenten gevierd, nog steeds met de bijhorende plechtigheden.
We hopen dat 11 november als feestdag blijft bestaan en dat onze gesneuvelden van beide wereldoorlogen nooit vergeten worden. A.L.
|
11-novemberviering 2017 8u30 Herdenking aan het monument bij het oud-gemeentehuis van Koersel 9u05 Herdenking aan het monument in Beverlo 9u35 Herdenking aan het monument in de Heldenlaan in Paal 10u05 Herdenking aan het kerkhof van Tervant Om 10u30 gaat een misviering door in de St.-Pietersbandenkerk van Beringen, waarna een bloemenhulde zal volgen aan de gedenksteen op de markt van Beringen-centrum. Voor diegenen die zich moeilijk kunnen verplaatsen, biedt het stadsbestuur gratis busvervoer aan. De bus zal stipt om 8u15 vertrekken op de markt van Beringen-centrum. |
Jozef Bosmans, Petrus Tielens, Leonard Enkels:
Het einde van WO1 werd ieder jaar op passende wijze en met het nodige eerbetoon voor de gesneuvelden gevierd. In de beginperiode beperkte deze 11 november herdenking zich tot een viering in de parochiekerk. Er werd een plechtige dankmis opgedragen door pastoor Vlecken in Paal en door pastoor Claesens in Tervant. Een gelegenheidssermoen werd gevolgd door een appel van alle gesneuvelden en het “Te Velde” werd geblazen. Tot slot speelde de koster, Henri Reynders, het vaderlandslied op het orgel. In 1919 werd de elfde november al erkend als nationale feestdag en kregen alle Belgen een dag verlof om de wapenstilstand en de gesneuvelden op waardige wijze te herdenken. Na de oprichting van het monument in het midden van het dorp, in 1923, vond deze vaderlandslievende plechtigheid ook in het centrum plaats. Op dit monument zijn de namen gegrift van alle gesneuvelden van WO1, militairen en burgerslachtoffers. Aan de gedenksteen werden de gesneuvelden gevierd met een bloemenhulde en het Belgisch volkslied.