Daarmee viel hij met zijn gat in de boter, want een clairon moet zorgen voor de dagelijkse gang van zaken en iedereen verwittigen wanneer de tijd was aangebroken voor wat dan ook:  eten, slapen, oefening, appel hier en verzamelen daar.

“Clairon” worden was nog maar de eerste stap. Eigenlijk was het voor hemzelf nog véél belangrijker dat hij op 26 mei 1914 mocht overgegaan naar “den Depôt” van de 4de Legerdivisie. Daarmee was hij weg van het infanterieregiment en viel hij onder het gezag van het overkoepelende bevelsniveau boven het regiment. Hij was vanaf dan dus niet meer actief in een gevechtseenheid. Het depot van de divisie was gevestigd in de kazerne van het regiment artillerie. Dat hoorde wel bij de divisie, maar het functioneerde apart. Zijn blaascapaciteiten werden gewaardeerd, dat is duidelijk. Hij vormde mee de ruggengraat van het dagelijkse leven in de kazerne, wat  hem een tamelijk aparte positie bezorgde.

Hoezeer dat het dagelijkse leven vergemakkelijkte verklaarde hijzelf, vele jaren later:  “Ik was eerst hoornblazer in een depot, een opslagplaats, in Namen. Als hoornblazer had ik daar in ’t begin niet veel te doen.” (Uit een interview in ‘Onze Krant’, 1980).  De oorlogsdreiging in Europa zwol sterk aan in de loop van juli 1914.

Voor de muzikanten die zich even Jozef Huybrechts willen voelen ...