Buitingbeentjes (afl.1): Maurice Diepvens

Details: Categorie: Buitingbeentjes

In deze nieuwe rubriek willen we twee vliegen in één klap slaan: het dialect van Paal, het Buitings, een beetje levendig houden én een overleden dorpsgenoot opnieuw in de kijker zetten, omdat hij/zij het verdient, of gewoon, zomaar, omdat hij/zij ooit deel uitmaakte van onze gemeenschap.
We doen dat met een treffende uitspraak van de betrokkene, of gewoon een gezegde dat op hem of haar van toepassing was.

We beginnen deze reeks met iemand uit eigen rangen, da’s makkelijker, we kennen ‘m nog goed: Maurice Diepvens.

maurice diepvens bidprentje inside

Maurice was niet alleen de bezieler van de dialectwerkgroep binnen paalonline, maar zoveel meer, zoals je op zijn bidprentje kunt lezen. Een bezig baasje.In Paal hebben we Maurice gekend als de humoristische tonredenaar, de hartelijke bourgondiër, een geboren optimist.

Een volledig portret van Maurice hebben we achter de hand in de vorm van een Paals portret, door Hans Put in 2010: https://www.paalonline.be/cms55/paalnu/paalse-portretten/item/143-portret-maurice-diepvens

Maurice was een geboren moppentapper. Wanneer hij in zijn betere momenten wat pinten gedronken had, kwam hij met dit eigen rijmpje op de proppen: we hadden thuis drie honden, een gevlekte (Maurice, wat was een ossefosse? een bruine, een gevlekte ? ), een witte en een zwarte, en ze hadden alle 3 een stompstaart (gecoupeerde staart, een gebruik uit vroegere tijden dat nu verboden is).