De wielermicrobe zat toch een beetje in de familie want Arne Baers zijn opa Urbain Camps en nonkel Richard Camps waren actief als wielrenner. Toch waren zij het niet die hem op de racefiets hebben gezet. “In het eerste leerjaar was Gertie Willems uit Ham mijn lerares”, vertelt Arne, “zij behaalde veldrittitels in haar leeftijdscategorie. Zij heeft mij er toe aangezet om als 7-jarige mijn eerste trainingen als veldrijder te proberen. Dan was eerst met een MTB , later met een crossfiets. Vanaf 8 jaar mocht ik wedstrijdjes rijden bij de miniemen, eerst op de weg, daarna in het veld. Ik had de smaak te pakken.”

Net als ieder dorp telde Paal de voorbij decennia tal van wielrenners. Op dat lijstje mogen we al enkele jaren Jarne Baers bijschrijven. Niet zo vanzelfsprekend als je van de ouders Ils en Dirk verneemt wat er allemaal komt bij kijken als je enig kind het als wielrenner/veldrijder wil waarmaken. “Naast ons werk staat alles in het teken van Arne”, zeggen beiden in koor, “kledij en materiaal moet ook altijd tip top in orde zijn. Om Arne in nog betere omstandigheden naar wedstrijden te begeleiden, hebben we een nieuwe mobilhome gekocht met een aparte slaapruimte. Wat we allemaal moeten meenemen is niet min. Als we naar een cross vertrekken staan er 3 veldritfietsen en 1 wegfiets in de mobilhome samen met 15 reservewielen. Daar komen nog kledij en aangepast eten en drinken voor Arne bij.”

Tour de France-kamer

Net voor onze afspraak heeft Arne er al een trainingstocht van 60 km opzitten. De laatste week van de vakantie, Arne loopt school op Campus Bogaertsveld, werkte hij nog een stage af in Oudenaarde waar de heuvels van de Vlaamse Ardennen een prachtig decor en selectief trainingsparcours bieden. “Ik rijd graag al die bekende hellingen op”, zegt Arne, “dat gaat mij vlot af. Maar mijn eerste ambitie is toch om prof te worden als veldrijder. Daarna kan ik eventueel nog naar de weg overschakelen.” Op de weg deed hij het dit jaar niet onaardig en reed hij mooie internationale wedstrijden zoals de mini Ronde van Frankrijk maar nu wenkt het veld met de openingscross op 8 september in Eeklo. Onvermijdelijk is de vraag wie zijn idolen zijn. In het veldrijden is dat Mathieu Vanderpoel. Bij de wegrenners is Philip Gilbert zijn idool. Van die laatste heeft hij een poster op zijn kamer hangen. Dat is wel een bijzondere kamer. Arne vertelt er alles over :”Ik noem ze mijn Tour de France-kamer omdat één muur geverfd is met de bekende rode bollen van de bergtrui. Er staan ook 4 fietsen en 60 bekers, er hangen 55 medailles en mijn truien als Limburgs kampioen die ik de vorige jaren veroverde.”

Nu het veldritseizoen begint, gaat de wegfiets van Arne Baers nog lang niet op stal want zoals bekend trainen veldrijders ook op de weg. Op één van die tochten kom je hem misschien wel eens tegen. Vergeet niet te zwaaien! Wielerliefhebbers kunnen vanaf nu in de maandagkrant de veldrituitslagen bij de junioren uitpluizen om te zoeken naar de resultaten van onze Paalse wielerhoop in het veld. Op 26 oktober kan men hem trouwens aan het werk zien op de eerste veldrit die op en rond Be-Mine wordt georganiseerd.

(tekst & foto’s Martin Vanierschot)