Alhoewel?   Nieuwe jaargangen gemobiliseerde reservisten kwamen binnen in de kazerne en die hadden het duidelijk nog niet begrepen. Carremans ziet ze komen.: "Er komen nog maar mannen binnen met auto's en al. Die mannen lopen of het soms geen kermis is." Nochtans was al die joligheid volstrekt misplaatst. Die namiddag om drie uur wordt er iets heel belangrijks afgekondigd. Het fors gegroeide regiment wordt niet alleen vergroot maar ook ontdubbeld.
Het 30ste Linieregiment werd gecreëerd en samen met het 10de Linie vormden ze de kern van een brigade. Joseph noemt de toestand "schrikkelijk hert." Ondertussen heeft hij tweehonderd medesoldaten in zijn compagnie.

Ze moeten ook naar buiten, weg uit de kazerne. Ze krijgen het bevel op mars te gaan en dat is meteen voor vijftien kilometers ver "door weiden en bergen".

Onderweg krijgen ze te drinken in een klooster. Ze moeten er zelfs blijven. Er worden een aantal mannen uitgekozen voor het keukenwerk. Het Belgische leger had de gewoonte om op mars ter plekke eten te laten bereiden bij de boeren. Dat was een manier waarop de katholieke regering de landbouwers gunstig probeerde te stemmen. Want in die kringen werden de dienstplichtuitbreidingen en de afschaffing van de 'plaatsvervanging' sinds de wet van 1909 heel slecht verteerd. Op die manier vloeide er nog geld van het budget van het ministerie naar de boerenstand. Dat was immers een heel belangrijk kiespubliek voor de katholieke partij.

Het was voor Joseph in ieder geval anders dan het kazerneleven in de stad Namen: "Wij mogen den eerste maal op het strooi slapen. Worden er goed ontvangen door de zusters. Mogen niet buiten."

Dat 'niet buiten mogen' op zaterdagavond waren ze duidelijk niet gewend.

11 november herdenking in 1987
Joseph Carremans rechts op de foto
links Jozef Huybrechts
midden Leopold Keusters