Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
Tervant en bij uitbreiding iedereen die zich verplaatst tussen Antwerpen en Luik kreeg er zopas een bank als rustpunt bij. Top!
Nu de echte banken hun dienstverlening op een bijzonder laag pitje laten branden en je van hot naar her moet wandelen, fietsen, e-biken, e-steppen, e-rijden of fossiel rijden om je eigen geld te pakken te krijgen aan een anonieme automaat is een bankje om uit te rusten van de opgelegde verplaatsingskuur zeer welkom.
Ik probeer me voor te stellen hoe de toekomstige bankgebruiker het gloednieuwe zitcomfort aan de oever van het Albertkanaal de volgende decennia zal ervaren. Het is op het eerste gezicht een robuuste bank, die je in je eentje of met een kleine familie, een nieuw samengesteld gezin, je fietsmaten of -vriendinnen makkelijk en comfortabel kan bemannen. Ten minste als in de lente het slijk wat opgedroogd zal zijn.
Louis Leten bezorgde ons foto's van een reünie van jaargenoten in 1984. De mannen en vrouwen van Paal werden in dat jaar 60, destijds nog een pensioengerechtigde leeftijd.
Geboren in 1924 en als we ons niet vergissen zijn er nog in leven. Louis Vanbrabant, maar misschien zijn er nog, we horen het graag !
De volledige lijst van de 1924'ers vind je hieronder, maar ook een liedje dat de aanwezigen op het feest van 60-jarigen gezongen hebben: het liedje van de Buiting ! Een mooie tekst, waarvan we graag auteur en melodie zouden kennen. Wie weet ?
De uitslagen van de dialectzoektocht zijn er !
Alle deelnemers ontvangen een gsm-houder voor op het fietsstuur.
De prijzen geschonken door de handelaars werden bij trekking toegewezen aan de deelnemers, volgens het aantal correcte inzendingen.
Ze kunnen nu zaterdag 11 maart 202023 tussen 10u en 11u30 afgehaald worden in de hal van OC De Buiting. Proficiat en dankjewel voor deelname !
6 september 1944 was bevrijdingsdag voor Tervant. Met ontroering en een nooit gezien enthousiasme werden de eerste bevrijders verwelkomd. Dra zou onze vreugde evenwel worden getemperd, want amper een paar dagen later werd door Duitse artillerie onze bevrijdingsroes stuk geschoten.
Vrijwel iedereen zocht een veilige schuilplaats op of ontvluchtte het dorp. Terwijl mijn vader, mijn oudste zus en ikzelf overnachtten in onze kelder, was er 's nachts een obus terecht gekomen in onze tuin. We vonden het dan ook veiliger vanaf dan te gaan schuilen onder de kerk, een vijftigtal meters van bij ons. Mijn moeder en zussen hadden al een paar dagen eerder een veiliger onderkomen
gezocht bij familie in Paal.
De avond van 14 september kwam een Duitse bommenwerper overvliegen, werd geraakt door Engels afweergeschut en dropte een zware bom, die insloeg vlak in onze woonkamer en de ganse woonst met de grond gelijk veegde.
Zaterdagavond - tijd om een frisse neus te halen dachten ze in de Grote en Kleine Heerbosstraat. Wandelen bevordert de bloedsomloop en het groepsgevoel, dus trokken een aantal buren samen op pad. Niet zonder eerst getankt te hebben, natuurlijk. Bij Marc stonden de flessen spirit klaar bij vertrek. Als je geen warme neus hebt kun je ook geen frisse gaan halen was de logica.
Terwijl de avond langzaam neerdaalde over Brelaar Heide werd er flink doorgestapt naar de volgende halte: café Surplas. Dopingcontrole heeft geen zin als er niet eerst gedoopt wordt, was de volgende logica. Geen beter doopvont dan een glas Karmeliet of Chimay voor de Heerbossers, al was er ook koffie en chocolademelk nodig om sommigen wakker te houden.
De wandeling werd afgesloten met een strakke pas rond de plas. Uchteren kun je dus ook zo !
Alleen kunnen we niet veel, samen verzetten we bergen in een gemeenschap die zich verbonden voelt. Maar “gemeenschap vormen”, waar en hoe doe je dat ?
We zijn met z’n allen wereldburgers, Europeaan, Belg, Vlaming, Limburger, Beringenaar. Maar leven in verbondenheid doe je uiteindelijk lokaal in je buurt, in je dorp.
Daarom zijn levenskrachtige dorpsgemeenschappen zo belangrijk voor de toekomst. Dat heeft niets te maken met nostalgie. Maatschappelijke evoluties (klimaat, energie, mobiliteit ...) dwingen ons daartoe.
Om dat gemeenschapsgevoel te creëren moet je rekening houden met vele factoren. Een identiteitsgevoel proberen op te wekken is een van de belangrijkste.
We zijn allemaal deel van een sociaal weefsel, met specifieke kenmerken, door de eeuwen heen gegroeid en geboetseerd tot een dorp. Het spreken van dezelfde taal, eventueel een dialect, helpt. Kennis van het verleden en van de kenmerken van het dorp draagt ook bij. Het belangrijkste is betrokkenheid bij wat er reilt en zeilt in het dorp. Burgerparticipatie en actief burgerschap wordt dit ook genoemd.
Lokale gemeentelijke overheden menen tegenwoordig al te veel dat een gemeente alles zelf moet doen.
Vanmorgen passeerde ook in Paal een kolonne tractoren, op weg naar Brussel. Aanrijroute 3 voor de protesterende boeren was vertrokken in Kinrooi, Bree en kwam via Heusden, Zolder ook door Paal, richting Diest en vervolgens Leuven. De indrukwekkende karavaan zorgde onderweg natuurlijk voor verkeershinder, maar wie de boeren een warm hart toedraagt neemt dat er graag bij.
Ook opvallend: onze boeren zijn uitstekende dichters, getuige de vele protestrijmpjes die vooraan op de tractoren bevestigd waren. Iemand zou hier een bloemlezing mogen van uitgeven.
Zónner bóure zied'r op een leeg telluur te lóure ! Zonder boeren zit u op een leeg bord te loeren !
Gèvd'r bóure gien plek, kregd'r ne lege winkelrek ! Boeren zonder plek, geeft lege winkelrek.

De uitbouw van het OC De Buiting zoals voorgesteld is een hele opgave. Vanzelf gaat dat niet. Het is een specifieke, uitdagende job met verschillende facetten.
Vooreerst moet OC De Buiting professioneel gerund en gemanaged worden. Een veelheid van activiteiten, beschreven in de vorige afleveringen, moet gefaciliteerd en in goede banen geleid worden. Het verenigingsleven dat momenteel in een crisis verkeert moet van daaruit ondersteund worden. Nieuwe verenigingsinitiatieven moeten worden verkend..
Daarnaast kan vanuit het centrum het “actief burgerschap” aangemoedigd worden door het organiseren van inspraakprocessen over de belangrijke kwesties m.b.t. de toekomst van ons dorp. In concrete projecten, zoals dat gebeurd is bij de heraanleg en vergroening van ons dorpsplein, kan in een cocreatie tussen gemeente- en participatieorganen de verdere dorpsontwikkeling besproken worden en vorm krijgen.
In onze tweede aflevering biedt Louis Leten ons een blik in het ontstaan en de bloei van de congregatie waartoe sœur Marie Michel, in de wereld Alice Volders, behoorde. Het moederhuis van deze Sœurs de la Charité bevond zich in Metz en werd gesticht door een verloskundige, E.P. Morlanne. Deze merkwaardige legerarts schreef meerdere stichtingen op zijn conto, zijn standbeeld in Metz is meer dan terecht, zeker omdat zijn sociale bewogenheid hem uiteindelijk ruïneerde. De kloosterorde zelf stichtte nog 2 bijhuizen in Antwerpen en Hasselt, en zo ziet u de link met de Paalse Alice al komen.
Vóór corona liet het gemeentebestuur van Beringen een studie uitvoeren over de kost van het renoveren van het gebouw en de globale optimalisatie van de verschillende ruimtes. Die kost viel tegen en daarom werd door sommige schepenen het idee geopperd om een nieuw OC te bouwen. De vraag was waar en met welk bouwconcept.
Concreet werd voorgesteld om OC De Buiting en de sporthal te verhuizen naar de flandria-site. Paalonline was en is van mening dat dit absoluut geen goed voorstel is. De huidige locatie in het dorpspark, midden in het dorp, is optimaal, zeker als op termijn de tennis- en padelinfrastructuur ook zouden kunnen verhuizen naar de Flandrialocatie. Eenvoudig is die verhuis niet, maar juridisch zijn er oplossingen mogelijk. Voor de tennisclub is het een uitgelezen kans om door te groeien als club en de accommodatie zowel voor tennis als padel uit te breiden.
Er is echter ook het financiële plaatje.