Winterprik in de Vallei van de drie beken

Niet zover buiten Paal –tussen Brelaar en Deurne- ligt de Vallei van de Drie Beken. De vallei ligt er zomer en winter altijd bij met natte voeten. Zéér natte voeten. Een uitgestrekt vijvercomplex, verraderlijk zompige ondergrond. Niet echt een aanrader om af te wijken van de uitgestippelde wegen. Voor je ’t weet zien ze je niet meer terug...

In de reeks 'de correspondenten' kregen we een tweede bijdrage van dorpenbeleid.be.  Klik op 'lees meer' om het filmpje te zien.

Onlangs had ik een pittige discussie met een lokale politicus over een politiek hangijzer in Paal.

Zoals mij nogal overkomt in discussies met politieke coryfeeën, kreeg ik ook nu de klassieke dooddoener tussen de wielen gereden: “kom dan zelf op!”.

Kristof Meeus (24) groeide als kind op in Tervant. Zijn zorgeloze jonge leven kreeg een dramatische wending toen hij als 10-jarige op de fiets werd aangereden door een auto. Hij lag in coma en moest 2 jaar revalideren. Hij liep een onherstelbaar niet-aangeboren hersenletsel op waardoor normaal functioneren in het alledaagse leven moeilijk is geworden. Kristof bleef echter niet bij de pakken zitten en begon 8 jaar geleden met G-judo. Die keuze bleek de juiste want ondertussen is zijn trofeeënkast goed gevuld met bekers en maar liefst 9 gouden medailles die hij won op nationale en internationale tornooien en kampioenschappen.

De recente moeilijkheden bij Brantano en de Macintosch groep hebben ons aangezet om te gaan snuisteren in de filmpjes die filmclub Paal in 1968 maakte.  De Macintosh groep was toen in volle expansie, ondermeer met Mac België in Paal.  We tonen u graag twee filmpjes uit andere tijden.  De volgende maanden mag je trouwens regelmatig filmpjes uit de oude doos verwachten.

Het op reis gaan betekent  dat je jezelf verplaatst, dus van het ene naar het andere gaat. De oorzaken van dat verplaatsen kunnen divers zijn. Een correspondent is degene die bericht geeft van elders en die berichtgeving kan dus verscheidene onderwerpen behelzen.

Emiel Van Doninck, veel beter bekend als ‘Mil de facteur’, fietste jarenlang door het lokale leven als postbode. Ook als scheidsrechter, hij floot tot in eerste provinciale, genoot hij aanzien en bekendheid. Minder zichtbaar, voor velen zelfs onzichtbaar, was het feit dat Mil een verborgen hobby heeft. Hij moest nog 16 jaar worden toen hij zijn wielerboeken begon vol te schrijven met uitslagen van belangrijke wielerkoersen. Tegelijkertijd noteerde hij per beroepsrenner op een aparte fiche alle uitslagen. Mil is door deze hobby een wandelende wielerencyclopedie geworden.

Paal als dorp is stilaan een idylle aan ’t worden. Ook die idylle moeten we koesteren, natuurlijk. Een mens leeft ook van mooie herinneringen, van dingen die er misschien niet meer zijn.