In deze nieuwe rubriek laat paalonline "correspondenten" van ver weg en dicht bij aan het woord die willen berichten over initiatieven en voorbeelden in hun omgeving om de maatschappelijke betrokkenheid van de inwoners te verhogen. Correspondenten kunnen ook berichten over gebeurtenissen , over belangrijke studies, congressen en projecten die ook voor ons interessant zijn.  Joe Cillen, onze correspondent in Nederland leverde reeds zijn derde bijdrage. Klik hier om de nieuwe rubriek te ontdekken.

Het boek waar ik momenteel aan werk draagt die titel. De subtitel luidt: 'Een reis van ergens naar nergens' en titel en subtitel hebben betrekking op de onmogelijke reis van Motorschip Noordereiland.

Het is een logboek, behorend aan een schip dat geen schip is, maar een eiland. Het Noordereiland waar ik woon en werk ligt voor anker in het midden van de Nieuwe Maas, in het centrum van Rotterdam. Het boek gaat over een reis, minder over de bestemming .

Een boek wordt meestal geschreven om verslag te doen, om stemming te maken, om de verbeelding te stimuleren, om iets te delen en daar
(h)erkenning voor te krijgen Zo is het ook met dit boek en met deze tekst voor Paalonline, al laat ik het zeker niet buiten beschouwing dat het tevens ook
marketing voor dat nieuwe boek is.

Alexander Pope schreef in 'Het Essay van de Mens ' o.a. : 'Alles is juist als het bestaat' en 'Kunst, het is niets dan toeval wat u ontgaat'. Als we daaraan toevoegen dat niets onmogelijk is, dan kan het leven een aardige uitdaging worden.

Gaandeweg ben ik tot de conclusie gekomen dat je het leven eert door het genietbaar te maken.
Natuurlijk hoor ik zeggen 'Ieder z'n lol'.

Mijn reis begon in Paal en trok via het tuinpad, door het veld en de smalle kronkelige zandweg richting 'de Klitsberg' en verder naar de haven van Antwerpen, dan de boot en het water op naar de 'Sargasso Zee' waar al de levende palingen der aarde samenkomen.

Men kan zich voorstellen dat er tijdens dat traject er van mijn hedendaagse beschouwingen weinig manifest was.

Alle ervaringen, ook het zich driemaal stoten aan de zelfde steen maken deel uit van het ongeprogrammeerde concert des levens. Het bewustzijn om een en ander om te zetten in genot (zolang het duurt) is de les die er eventueel te leren valt.

Factoren als geluk en genade wil ik zeker niet uitsluiten. Zelf heb ik, simpel gezegd, geluk gehad. Dat je geluk moet voeren ( in het voetbal spreken ze over afdwingen, maar deze terminologie lijkt me minder gelukkig) is me intussen ook duidelijk.
In die accumulatie komt dan ook het delen op de proppen.

Vanaf het eiland in de Maas (volgens Rotterdams volksschrijver Rein Wolters, 'de Sigaar in de Maas', terwijl filosoof René ten Bos betoogd dat het een 'Walvis' is en ik metaforisch zie als een motorschip,) ben ik in de gelegenheid om dat te doen.

Regelmatig krijg ik in m'n woonatelier bezoek van diverse groepen die meer willen weten over mijn werk als conceptueel kunstenaar dat zoals het u niet is ontgaan bestaat uit de betrachting het leven genietbaar te maken en daar een vorm voor te vinden. Een en ander heeft trouwens niets van doen met een politieke partij hier, die zich 'Leefbaar Rotterdam ' noemt.

In m'n werk is het anders benoemen der dingen belangrijk . Zwaar wordt licht, onmogelijk wordt mogelijk en halfleeg halfvol. De straat wordt een scheepsdek en uiteraard moet die/dat schoon zijn. Op een modderschuit hijs je ten slotte geen vlag.

Gisteren had ik een groep jongeren van verschillende nationaliteiten over de vloer (Europees Cultureel Initiatief) die ik over dit werk onderhield en hoe je een en ander van dat gedachtengoed werkelijkheid kan doen worden.

Ik vertel ze over de opera die we elk jaar opvoeren en die gaat over het wel en wee op het Noordereiland.
Dat de uitvoerders praktisch allemaal bemanningsleden zijn, de muzikanten, het volwassenenkoor, het kinderkoor, de componist en de dirigente.

Verhalend dat uit zo'n vorm plezier en cohesie voortvloeit en dat de inspiratie daarvoor lag in m'n geboortedorp Paal.

De Koninklijke Harmonie, de processies langs de kapellekes , de in smetteloze blauwe kiel gestoken Mijnwerkers-Brancardiers die het baldakijn of wat anders droegen.

Het waren en blijven begeesterende beelden die meereizen naar Pala.

Joe Cillen

http://www.noordereiland.org/

http://joecillen.blogspot.be

Joe Cillen

Jo werd geboren in Paal in 1945 en liep school in het oud gemeentehuis, de gemeentezaal en de jongensschool. Verder volgde hij les aan het Heilig
Hartinstituut in Tessenderlo en later Architectuur en Toegepaste Kunsten aan St. Lucas en ten slotte cursussen aan de Free Psychopolis Academy in Den Haag.

Zijn beroepsloopbaan startte hij in de mijn van Zolder als kolenhouwer.

Daarna verkende Jo de wereld en doorkruiste hij alle wereldzeeën als dekboy, lichtmatroos,matroos en ships carpenter.

Later verdiende hij de kost o.a. als schilder en kok. Hij rondde zijn keukencarrière af in het Hiltonhotel van Rotterdam.

Joe was het grootste deel van zijn leven tot nu toe vooral actief als kunstenaar.

Hij is niet alleen een bekende figuur binnen de wereld van de Rotterdamse kunstscène maar bij uitbreiding ook in heel Nederland en tot ver daarbuiten.

Als bewoner van het Noordereiland in de rivier de Nieuwe Maas in Rotterdam is hij maatschappelijk sterk betrokken bij de evoluties in deze "dorpsgemeenschap" van 3600 zielen, midden in een grote stad.

Joe Cillen, ondertussen 73 jaar jong, is nog bijzonder sportief als lange afstandsloper en diepzeeduiker.

Hij is erg belezen en heeft een scherp inzicht zowel in het wereldgebeuren als in de complexiteit van de menselijke psyche.

Hij spant zich in woord, daad en geschrift in om de sociale cohesie op "zijn" eiland in Rotterdam te behouden en te verbeteren.

Paalonline vroeg hem om als "correspondent" af en toe bijdragen te leveren over zijn voortschrijdend inzicht, over evoluties en gebeurtenissen die ook de mensen van Paal en omstreken kunnen interesseren.

Paalonline wenst Joe Cillen alle succes toe als nieuwe medewerker van onze website.

In nauwelijks één jaar tijd heeft de Ulfort, links van de weg van "de lossing" in Tervant naar Wasseven een metamorfose ondergaan. Mobis Hyundai is bijna letterlijk door drie kranen en een batterij onophoudelijk zuigende waterpompen uit het Ulforts broek omhoog getrokken. De Ulfort is nu wel definitief vervangen door Ravenshout Noord. In de fotoreeks zie je de evolutie van het afgelopen anderhalf jaar. De fotoreeks start op 5 februari 2014. De laatste foto is van 8 november 2015.

Jef Geboers (70) is 20 jaar met pensioen als legercommandant. De voorbije 2 decennia waren echter niet synoniem voor niets doen. Als sociaal bewogen man integreerde hij zich in de thuiszorg en gehandicaptenorganisaties. Daar kwam nog het project voor armoedebestrijding ‘Open Hart’ in Paal bij en recent startte hij een samenwerking op met Westhuis, een opvangtehuis voor dakloze mannen in Beringen.

De herdenkingsavond voor 'Paal in de groote oorlog' wordt een aangename mix van veel muziek en informatie.  Koninklijke harmonie Hoop in de Toekomst, zangkoor Zonnedauw en de sprekers zijn er klaar voor !  Lees hieronder het programma.

Het RSV (Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen) dateert van 1997 en is aan herziening toe, aan verbetering, zo hopen we.
Tot nader bericht echter geeft dit plan de visie weer van de Vlaamse Overheid op het te voeren beleid op vlak van ruimtelijke ordening waaronder ook het woonbeleid. De kern van het huidige beleid in Beringen om een kleinstedelijk gebied op provinciaal niveau te creëren, is hierop gebaseerd.

PAAL – In de reeks Paalse Portretten hebben tot nog toe nog maar 4 vrouwen op de interviewstoel gezeten. Dat is helemaal geen verwijt aan mijn voorganger Hans Put die zondermeer puik werk geleverd heeft met zijn lange reeks van boeiende gesprekken en mooie foto's. Nu was er plots toch een soort van onweerstaanbare drang om dat in één klap goed te maken met de vier gezusters Vaes die een buurtwinkel en een restaurant uitbaten in hartje Paal. Tussen al dat vrouwelijk verbaal geweld bleef ik net overeind om de familiegeschiedenis te noteren en zo volgend relaas te kunnen schrijven.

Kaarten voor de herdenkingsavond 'Paal in de Groote oorlog' van 10 november zijn vanaf 12 oktober te koop bij onderstaande medewerkers en Paalse handelaars. Daarnaast kunnen kaarten ook besteld worden via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. (vermeld dan zeker je adres en telefoonnummer want de kaarten worden vooraf bezorgd)

Kent u een verzamelaar, uit Paal of Beringen, met een opmerkelijke verzameling van niet per sé cultureel erfgoedobjecten?  Dan is deze oproep iets voor u.