Nadat in 1716 bleek dat de stad Beringen niet de financiële middelen had om een priester in Paal te betalen en te onderhouden, werd er koortsachtig gewerkt aan een overeenkomst tussen de parochies van Beringen en Paal, een concordaat werd het genoemd.

Geschiedenis van Paal - deel 22: De bocht van Beringen…

In 1716 bleek dat de stad Beringen niet de financiële middelen had om een priester in Paal te betalen en onderhouden.  Nochtans was dit een voorwaarde geweest om de zelfstandige parochie Paal terug onder de vleugels van Beringen te brengen.

Geschiedenis van Paal - Deel 21: Een anticlimax: Beringen heeft geen geld…voor Paal!

We schreven eerder al dat de parochie Beringen zich, bij de aanvang van het proces in Rome in 1712, totaal onverwacht , bereid verklaarde om in Paal een priester te onderhouden. Uiteindelijk bleek dit het cruciale argument voor de Rota, de opperste rechtbank in Rome, om de onafhankelijkheid van Paal als parochie terug ongedaan te maken.  

Na jarenlang getouwtrek besliste men in Rome dat Paal toch geen afzonderlijke parochie mocht worden.  Toen de Beringenaren daarop triomfantelijk een mis kwamen opdragen in de kapel van Paal liepen de gemoederen hoog op, niet in het minst tussen de Jan Notelaers en de pastoor van Beringen.

Paal werd in 1708 eindelijk erkend als onafhankelijke parochie.  De parochie Beringen ging echter in beroep. Paal en Beringen raakten zo verwikkeld in een proces in Rome.  De Beringenaren verklaarden zich in Rome onverwacht bereid een pastoor in Paal te onderhouden maar de Palenaren waren van oordeel dat dit slechts een schijnmaneuver was.

Paal werd in 1708 eindelijk erkend als onafhankelijke parochie.  De parochie Beringen ging echter in beroep. Paal en Beringen raakten zo verwikkeld in een proces in Rome.

Paal werd in 1708 eindelijk erkend als onafhankelijke parochie.  De parochie Beringen ging echter in beroep en er kwam al snel reactie vanuit Rome: in afwachting van een definitief oordeel mocht in Paal niets gebeuren dat in het nadeel van Beringen was .

Paal werd in 1708 eindelijk erkend als onafhankelijke parochie.  De overheid sponsorde in die tijd de kerken nog niet. De gelovigen moesten vooral zelf opdraaien voor de kosten van de pastoor en van het kerkgebouw. Dat is  de echte reden waarom die van de Buiting absoluut een eigen parochie wilden en die van Beringen daar niet mee akkoord waren. 

Alsof het een nieuwe president van de Verenigde Staten was die in 100 dagen het tij al wilde doen keren, zo vloog Pastoor Jan Notelaers  er in 1708 in zijn gloednieuwe parochie Paal in…

In een vorig deel kon u lezen dat op 13 maart 1702 een commissie, afgevaardigd door de Vikaris-Generaal van Luik, de toestand rond het conflect tussen Paal en Beringen ter plaatse kwam onderzoeken. Het verslag van de onderzoekscommissie bleef heel de zomer van 1702 gewoon in de schuif van de vicaris-generaal liggen tot januari 1703. Onwil?