Deze website gebruikt zoals de meeste website cookies om uw bezoek zo aangenaam mogelijk te maken. Wij respecteren hierbij uw privacy maximaal. Indien u verder gaat naar de website staat u de plaatsing van cookies toe. Meer info over ons cookiebeleid - klik hier. -
| Hè kroop inne boewem vür de eir öt te hoale | |
| Menne zulder valt in, ich moest buike | |
| Dieje wiend dieje va Beringe komt es èyskoat |
Klik op 'lees meer' om de betekenis van deze uitspraken te lezen.
Staf Beerten werd in 1930 in Beverlo geboren en woont sedert zijn huwelijk met Lucia in Paal. Hij oefende het beroep uit van schilder-decorateur. Aangemoedigd door Broeder Max en Ludo Laagland volgde hij vanaf 1954 een 4-jarige opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen o.a. bij prof. Jan Wouters, Gustaaf De Bruyne, Carl De Roover en Antoon Marstboom. Wannes Van de Velde was er zijn bekendste medeleerling.
Vorige week kwamen heel wat wereldleiders in New York samen voor een voorbereidende wereldtop van de Verenigde Naties over de klimaatproblematiek. De klimaatverandering vormt immers hoe langer hoe meer een echte bedreiging voor het leven op aarde.
Jammer genoeg werd deze uiterst belangrijke kwestie gedeeltelijk van het publieke podium gedrumd door de IS-kwestie in het Midden-Oosten enerzijds en door onze nationale regeringsvormingen anderzijds.
Duitse terreur op de Tessenderlosesteenweg: deel 2 ( café ’t Haantje)
25 augustus, vandaag honderd jaar geleden, brak de hel los in Leuven. Duitse troepen pakten de stad zwaar aan: vele onschuldigen werden geëxecuteerd en oa. de universiteitsbibliotheek werd in brand gestoken. Wij hier in Paal hadden deze barbarij zien aankomen, het waren immers deels dezelfde troepen die een week eerder door onze dorpen getrokken waren. Lummen en Schaffen bijvoorbeeld betaalden een zware prijs, in Paal bleef in die eerste oorlogsdagen het onrecht beperkt tot de executie van Frans Claes en het afbranden van een volkscafé …
De oorlog treft ons dorp ...
De eerste schermutselingen in 1914 vonden in ons dorp allemaal op de Tessenderlosesteenweg plaats. De inwoners hadden de schrik op het lijf door de verschrikkelijke verhalen die de ronde deden over de wreedheden die de Duitsers begingen bij hun inval. Ze vluchtten elke morgen met heel hun gezin naar de bossen van ’t Ravenshout en kwamen ’s avonds heel voorzichtig terug om te slapen.
Maar nu de feiten in Paal.
De mobilisatie
Wie waren die soldaten?
Paal rond 1914
Lees hier ons volgende artikel over:
Wij herdenken de Duitse inval in Paal op 17 augustus in café 't Haantje ! Paalse historici vertellen u de schokkende gebeurtenissen in de tweede helft van de oogstmaand van 1914. Wees erbij en draag onze slachtoffers voor altijd mee in uw herinnering ... Ook het bekende café 't Haantje was toen het mikpunt van de Duitse wraakzucht. Cafébaas Koen Heselmans voorziet u van bluswater.
In de schaduw van Beringen rustte het dorpje Pael, of ‘de Buiting’ zoals de locals hun eigen habitat noemden, een typische landbouwgemeente, waar kleinschaligheid nog gekoesterd werd.