Samen met de cultuurraad Paal heeft Gust geijverd voor de bouw en de uitbouw van het Ontmoetingscentrum De Buiting en ook de afgelopen jaren, nu het voortbestaan van het OC De Buiting in vraag gesteld wordt, ijverde hij nog met hart en ziel voor het behoud ervan. Hij had zijn eigen zienswijze en probeerde, vaak tevergeefs, het gemeentebestuur van Beringen en de bevoegde schepenen te overtuigen. Hij gaf niet op. 

Samen met de cultuurraad Paal lag hij aan de basis van de Stedelijke Culturele Raad Beringen in het jaar van de fusie, 1977. Via deze weg probeerde hij de belangen van ons dorp en in het bijzonder van het Ontmoetingscentrum De Buiting maximaal te behartigen.

Binnen de cultuurraad heeft hij bijvoorbeeld een werkgroep opgericht van hoofdzakelijk jonge mensen die zich bogen over de kwestie van de leefbaarheid van Paal als dorp en de verfraaiing van het dorpscentrum,  een doel dat zoals we ondertussen allen weten, slechts partieel gerealiseerd werd.

Toen de werking van de Stedelijke Culturele Raad Beringen en het beheer van OC de Buiting begin de jaren 2000 meer en meer werd geabsorbeerd door de gemeente zelf, besloten Gust en de culturele raad Paal het over een andere boeg te gooien.  Zonder de basisdoelstellingen van eertijds te verloochenen, werd afgesproken om binnen de cultuurraad van Paal te starten met een eigen website. Vrij snel kreeg het kind ook een nieuwe naam:  “paalonline”. Een nieuwe pioniersfase brak aan. Het was opnieuw zoeken en tasten hoe zich via dit nieuwe medium concreet dienstbaar te maken aan ons dorp, aan het plaatselijk verenigingsleven en aan de lokale bevolking in het algemeen. Paalonline was van meet af aan een schot in de roos.

Zelf werkte hij actief mee in verscheidene werkgroepen van paalonline: uiteraard de denktank, maar ook binnen de werkgroep die ijvert voor het behoud en inventarisering van ons dialect. Binnen zijn eigen gezin probeerde hij nog zoveel mogelijk Buitings mee te geven aan zijn kinderen en kleinkinderen en hun oog te leren hebben voor de eigenheid van dit dorp.  Gust was bijzonder trots op de verwezenlijkingen van paalonline en de werkgroepen. Hij promootte de werking en verwezenlijkingen van paalonline in meerdere forums in Vlaanderen.

Daarnaast was Gust actief in andere verenigingen, oa.  de Landelijke Gilden.  Ook bij grote activiteiten zoals de viering van 100 jaar Harmonie Hoop in de Toekomst en de viering van de eerste honderdjarige in Paal was Gust één van de organisatoren.  Bij het organiseren van de dorpsfeesten en de Paalse gordel was hij steevast een van de trekpaarden.

Thuis verzorgde hij niet enkel zijn groentetuin, maar werd hij voor zijn pensionering ook een gepassioneerd wijnbouwer.  Tegen de Klitsberg onderhield hij zijn eigen bloeiende wijngaard.  Het maken van goede wijn was een fijne hobby,  maar vooral het contact met buren, vrienden en familie tijdens het oogsten en verwerken van de druiven vond hij heel belangrijk.  

Zijn vrouw Rozette,  zijn kinderen Lieve, Els, Jan, zijn kleinkinderen verliezen met hem een liefhebbende en zorgzame man, vader en grootvader.
Ook dit dorp verliest een van zijn steunpilaren.  Paal zou het Paal van vandaag niet zijn zonder de inspanningen van Gust.  Hij had een sterke toekomstvisie over wat dit dorp moest zijn, blijven en worden. 
Op het eind werd hij misschien wat ongeduldig, naar eigen zeggen omdat hij voelde dat zijn tijd kort werd. 
Gust, je laat een zware erfenis na,  naast een karrenvracht aan verwezenlijkingen, ook een kruiwagen vol verwachtingen en opdrachten voor de toekomst.  Rust nu, dit dorp waardeert je werk en strijd,  je hebt meer dan je deel gedaan.