Dit jaar was het de beurt aan het parochieteam van Beverlo om de viering te organiseren. Pastoor Guido ging voor in de dienst, bijgestaan door parochiaal assistente Patricia. Voor de viering werd gevraagd of enkele aanwezigen op de eerste rij wilden plaatsnemen, al bleek dat voor sommigen toch een kleine drempel.

Pastoor Guido leidde rustig de viering en de gebeden, terwijl het zangkoor zorgde voor de gepaste liederen. In de aanloop naar de instelling van de eucharistie hoorden we hoe Jezus zijn apostelen vooruit stuurde om de feesttafel klaar te maken. Tijdens de viering volgde ook de voetenwassing, een gebaar dat vroeger door slaven werd gedaan om de stoffige voeten van gasten te wassen. Hier nam Patricia deze taak op zich: ze legde haar bovenkleding af en waste de voeten van elf aanwezigen, waarna ze deze zorgvuldig afdroogde. Een sterk teken van dienstbaarheid, zoals Jezus het ons heeft voorgedaan: voel je nooit te goed om een ander te helpen.

Daarna nam de priester het brood en de wijn, zegende ze en brak het brood. Hij sprak de woorden die al meer dan 2000 jaar onveranderd klinken:
“Neemt en eet hiervan, gij allen, want dit is mijn Lichaam dat voor u gegeven wordt.”
En vervolgens:
“Neemt deze beker en drinkt hier allen uit, want dit is de beker van het nieuwe, altijddurende verbond; dit is mijn Bloed dat voor u en alle mensen wordt vergoten tot vergeving van de zonden. Blijft dit doen om Mij te gedenken.”

Zo werd de eucharistie ingesteld. Het is een moment van stilte, eerbied en verbondenheid, waarin de aanwezigen stilstaan bij de kern van hun geloof. Brood en wijn krijgen een bijzondere betekenis en worden voor de gelovigen het Lichaam en Bloed van Christus. Een ingetogen moment waarin iedereen even tot rust komt en zich verbonden voelt met elkaar en met het geloof.

Op Witte Donderdag wordt die verbondenheid nog sterker aangevoeld. Pastoor Guido en Patricia werden dan ook bedankt om deze mooie viering te verzorgen. Omdat Witte Donderdag ook de feestdag is van de priesters en parochiale assistenten, kregen zij als blijk van waardering een klein geschenkje namens de parochiale eenheid.

Na de viering volgde nog een geleide aanbidding. Het tabernakel werd leeggemaakt en het eeuwig licht — dat aangeeft dat het Heilig Sacrament aanwezig is — werd gedoofd. De kelk werd in processie naar het rustaltaar gebracht. Daar werd in stilte stilgestaan bij de laatste avond van Jezus, met korte teksten rond verschillende thema’s, afwisselend gelezen door Guido en Patricia, telkens gevolgd door een lied en een moment van stilte.

Blijf mij nabij
“Blijf hier en waak met Mij,” zei Christus tot zijn leerlingen. Even verderop bad Hij: “Abba, Vader, voor U is alles mogelijk; laat deze kelk aan Mij voorbijgaan, maar toch: niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.”

Brood en wijn
Toen nam Jezus het brood in zijn handen…

Kruis
“Wie Mij wil volgen, moet zichzelf verloochenen en elke dag opnieuw zijn kruis opnemen.”

Zending
“Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief zoals Ik jullie heb liefgehad.”

Waarna afgesloten werd met 5x Ubi caritas et amor te zingen

Ubi caritas et amor

Ubu caritas, Deus ibi est

(daar waar liefde en vriendschap is,

daar is God aanwezig)