De feestneuzen zijn opgeborgen, de slingers en kerstdecoratie netjes terug in dozen en op zolder gezet. Dat betekent opnieuw wat meer tijd om dingen te doen die men graag doet, of om de feestkilo’s weg te werken. Daarom organiseerde KWSV Wandelend Paal in de eerste week van het nieuwe jaar traditioneel de Vriezemantocht. Te beginnen met een gelukkig gezond Nieuwjaar en zeker met veel wandelplezier nieuwjaar.
De dagen vooraf was het de weersvoorspellingen nauwlettend volgen. Over het al dan niet doorgaan van de tocht was er geen discussie: Wandelend Paal heeft al heel wat weersomstandigheden doorstaan. De grootste vraag bleef de catering: hoeveel broodjes en taart moeten we bestellen? Samen met de bakker werd een richtaantal afgesproken, waarna op het laatste moment de knoop werd doorgehakt, met de hoop dat het zou volstaan — en indien nodig kon er nog bijgehaald worden.
Donderdagmorgen stonden de eerste wandelaars al om 7 uur aan de inschrijvingstafel. Geen enkel probleem: alles was tot in de puntjes voorbereid en de wandelroutes waren gecontroleerd, zodat niemand voor verrassingen kwam te staan. De meer dan 50 jaar ervaring kwam hier duidelijk van pas.
De deelnemers konden kiezen uit afstanden van 4, 6 en 10 km, die bovendien combineerbaar of in te korten waren tot 5 of 7 km, waardoor men tot 20 km kon wandelen. De 4 km was een rolstoelvriendelijk parcours, volledig verhard, al was het niet sneeuwvrij. Voor mezelf betekende dat pech: ik wandelde van Paal naar de Sint-Pietersgilde in Tervant, grotendeels langs de weg, zeker nadat ik op het fietspad aan de zijkant weggleed.
Geen enkel parcours was sneeuwvrij, maar dat had volgens de wandelaars net zijn charme. Na aankomst klonk het unaniem dat men had genoten. Het was ideaal wandelweer: geen wind, geen regen en een temperatuur van zo’n 2°C. Met dikke sokken, stevige schoenen, een muts en handschoenen was het perfect te doen. Al was er natuurlijk ook iemand van de harde kern die, zoals altijd, in korte broek wandelde.
In het begin liep het aantal inschrijvingen vlot op, maar tegen 10 uur begon het tempo duidelijk te minderen. Dat was ook begrijpelijk dacht ik tijdens het huiswaarts keren: waarschijnlijk hebben vooral de oudste wandelaars getwijfeld om te vertrekken, door de gladde wegen en de sneeuw op de parcoursen.
Onderweg naar huis zocht ik naar een verklaring: niet alle wegen waren goed open en het was hier en daar glad. Bij doordeweekse wandelingen zijn het vaak vooral ouderen die deelnemen; jongeren kunnen meestal niet wegens werkverplichtingen. Deze keer zal de oudste groep wellicht meer schrik hebben gehad om met de auto de baan op te gaan, of om uit te schuiven en te vallen tijdens de wandeling.
Hopelijk is het weer volgende maand nog beter voor de 47ste wandeling Koersel Fonteintje. Niet alleen de groenste wandeling door de bossen, maar misschien ook de oudste doordeweekse wandeltocht. Noteer alvast in je agenda: 12 februari 2026.
Startplaats: Sint-Pietersgilde, Gildestraat 9, 3582 Koersel.
Hopelijk tot dan. AC